Hazan, Fırat Ağa'nın gelini olmakla mutluluk bulmuştu, ancak Fırat Ağa'nın durumu pek iç açıcı değildi. Köyün tozlu sokakları, onun adımlarıyla coşkuyla dolarak, düğün hazırlıklarıyla şenleniyordu. Hazan, gelinlik giydiği o özel gününde, içsel huzurunu bulmuştu, fakat Fırat Ağa'nın yüzündeki endişe okunuyordu.
Düğün, köyün en büyük meydanında gerçekleşti. Renkli kumaşlarla süslenmiş çadırlar, rengarenk ışıklar ve neşe dolu müzikler, köy halkını bir araya getirmişti. Hazan, gelinlik içinde zarif bir şekilde yerini alırken, yüzünde bir tebessüm vardı, ancak Fırat Ağa'nın gözlerindeki kaygı fark ediliyordu.
Davullar çalarken ve zurnalar öterken, Hazan'ın kalbi sevgiyle çarpmaya başladı. Fırat Ağa, gururla yanında dururken, Hazan'ın gözlerinde bir umut ve sevgi parlıyordu. Köy halkı, bu evliliği kutlarken, Hazan'ın içsel dönüşümü tüm köyün gözleri önünde gerçekleşiyordu. Ancak, bazıları için bu evlilik pek de hoş karşılanmıyordu.
Düğün gecesi, yıldızlar Hazan ve Fırat Ağa'nın üzerine bir yağmur gibi yağarken, köyde sevinç ve neşe doruktaydı. Hazan, berdel evliliğiyle yeni bir hayata adım atmıştı ve bu hayatta gerçek mutluluğu bulduğunu hissediyordu. İçsel huzur ve sevgi, onun ruhunu sarıp sarmalıyordu. Ve bu, Meczup lakabıyla anılan Hazan'ın en güzel düğünüydü, ancak Fırat Ağa'nın kalbindeki kederi gözlerden kaçmıyordu.