Annem okul için beni uyandırmaya geldi bende hemen yerimden fırladım çünkü bu yeni okulumda ilk günümdü "Günaydın anne" annem'e günaydın dedikten sonra eski okul formalarıma göre mükemmel olan formayı giydim üstü mavi bir sert altı ise siyah bir eşofman idi. Çantamı da belime atıp evden çıktım kahvaltımı daha sonra yapacaktım. Evimizin kapısının önünde servisimi beklemeye koyuldum.
Uzun bir süre sonra servis gelince içine bindim abla bana günaydın demedi bile gerçekten ne boktan bı ortamdaydim aaaaa. İçerideki herkes berbat bakışlarını bana çevirmiş yüzlerinde ufacık bir gülümseme bile yoktu. Kısa bir süre sonra okulun önünde indim ancak hangi sınıfta olgumu bilmiyordum kahretsin ki annem bunu söylemeyi atlamıştı. Bahçede öylece dikildim sınıfımı bulamadım ve okul kocamandı ne yapacağımı bilmiyordum. Herkes arkadaşlarıyla sarılıyor gülüşüyordu. En sonunda müdür yardımcısı odasına gidip sınıfımı sordum. 7/F sınıfındaymışım meğer şubem geçen seneki ile aynıydı.
Uzun uğraşlar sonucu sınıfımı bulmuştum ve sınıfa girdiğimde herkes bağırıp çağırıyor yerler de doluydu. Rastgele bir kızın yanına oturdum konuşmaya başladım,
-Günaydın. Buradan yenimisin?
-Evet burada yeniyim.
-İsmin ne?
-Kıvanç ben.
-Kıvanç kız ismi mi ki?
-Ne?
-Bir şey yok
Ciddi olamazsın ben şimdi bu çocuğu kız mı sandım?? Hemen nedensiz yere önümde oturan sarışın kızın yanına geçtim ve tam geçerken yanımdan sarışın mavi gözlü uzun boylu gamzeli bı çocuk geçti. Bana çarpmıştı ve az kalsın yere düşüyordum. Hemen benden özür diledi.
-Kusura bakma yia.
-Sorun değil.
-Tamam.
Hemencecik aşık olamazsın Yeşil hayır olmaz! Yioo olur hayır olmaz! Oluur. Yia ama olamaz ya!
Devam edecek..