Sabah kalktım ve işlerimi halledip üstüme kıyafet giydim ve saçımı bağladım çantamı da akıp odadan çıktım
yemekhaneye indim ve kahvaltı yapamaya başladım kahvaltı yaptıktan sonra dışarıya çıktım ve herkes beni bekliyordu.
Bende gelince ilerlemeye başladık buse "bugün sınav var" dedi bende "hangi ders" dedim eda "matematik" dedi bende "matematikten kaldım" dedim o sırada okula gelmiştik sınıfa çıktık hoca geldi ve "sınav bu ders kaldırın kıtaları" dedi.
Kitapları kaldırdık hoca kağıtları dağıttı ve ben daha kâğıda bakıyordum birden sınav kağıdım çekildi ve başka bir kağıt kondu baktığımda tüm soruları çözülmüş sınav kağıdıydı değiştirene baktığımda ateşdi...
Hoca sınav kağıtalrını topladı ateşe döndüm ve "Teşekkür ederim değiştirdiğin için yoksa matematikten kalacaktım" dedim ateş "önemli değil" dedi zil çaldı ve bahçeye çıktık sınav hakkında konuşuyorlardı bende karşıya baktım ve gözlerimi kapattım...
Zil çalınca çantamı aldım ve okuldan çıktık yurda ilerlerken buse "iyimisin güneş" dedi bende doğruyu söyleyerek "bilmiyorum içimde kötü bir his var" dedim eda "sınavımı kafana takıyorsun" dedi bende "hayır başka bir şey var içimde sanki kötü bir şey olacakmış gibi hissediyorum" dedim.
Yurttan içeride girdik Emre "bu konu hakkında diyeceğimiz bir şey yok Malesef senin hislerin değiştiremeyiz ama unutturabiliriz" dedi ben "Teşekkürler neyse ben çantamı odama koyup geliyorum" dedim ve yanlarından ayrıldım.
Odaya girdim ve çantamı koydum odadan çıktığım zaman biri yanıma geldi ve "güneş senmisin" dedi bende "evet" dedim kız "telefonun var" dedi bende "off" ladım ve telefonun yanına gittim telefonu kulağıma götürdüm ve yine ağlama sesleri geliyordu.
Ben "iyimisiniz aramayın Beni bir daha yada konuşun artık kimsiniz" Dedim ağlama sesleri çoğaldı bende "kapatıyorum Beni bir daha aramayın" Dedim tam kulağımdan çekeceğim sırada geçen günkü aynı ses "ben sana demedimmi bir daha aramayacaksın Diye ne benim ne senin öyle bir kızın Var unut artık küçükken bırakıp gittik şimdi daha mutluyuz o olamdan!!" Dedi.
Ben şok oldum yani annem miydi yaşıyorlar telefonu koydum ve yere yavaşça çöktüm ağlamaya başladım istemiyorlar Beni bu gerçekle uzun zaman önce yüzleştim ama şimdi neden canım yanıyor önümden geçenler bana değişik bir şekilde bakıyorlardı.
Daha doğrusu acımış bir şekilde bakıyorlardı ayağa kalktım ve bahçeye çıktım boş bir yere oturdum ve elimi yüzüme koydum ve ağlamaya başladım yanımda hareketlilik olunca elimi yüzümden çektim ve gelenlere baktım Emregil miş.
Herkes bana anlamsızca bakıyordu en sonundaki Buse dayanamayıp "Niye ağlıyorsun" Dedi bende "yine aynı kişi aradı" dedim ateş "bunda ne Var yine şaka yapıyor olmalıdırlar" dedi bende "şaka değil" dedim berat "kim o zaman"dedi.
Bende sertçe yutkunmaya çalıştım ama olmadı ben "a-annem" dedim herkes şok olmuş bir şekilde bana bakıyordu Emre şoktan çıktı ve herkesin merak ettiği soruyu sordu "nereden anladın" dedi bende "aradı yine gittim konuştum ama ağlama sesleri geliyordu bende kapatıyorum Beni bir daha aramayın dedim ve kapatacağım sırada ben sana demedimmi bir daha aramayacaksın Diye ne benim ne senin öyle bir kızın Var unut artık küçükken bırakıp gittik şimdi daha mutluyuz o olamdan dedi arkadan bir ses" dedim.
Herkes sustu bende derin bir nefes aldım ateş "sen niye ağlıyorsunki o kadar bırakıp gitmişler artık hem hayattalar hemde senin yanına hiç gelmediler onlar böyle davranırken senin acı cekmen yanlış onlar orda mutlu iken senin böyle olman yanlış gerceklere yüzles sen kacarsan onlar senin üstüne daha çok gelir" dedi.
Doğruydu ama ben zaten gerçeklerle yüzleştim "ben zaten anladım ve gerçeklerle yüzleştim ama bi an değişik hissettim o kadar seneden Sonra" dedim Eda bana sarıldı bende ona sarıldım ve ayrılınca göz yaşlarımı sildim ve gülümsedim.
O sırada bahçeye köpek girdi ve yanımıza geldi çok tatlıydı ayağa kalktım ve yere dizlerimin üzerine değildim ve köpeği sevmeye başladım Buse ve edada benim gibi sevmeye başladı ateş "köpeklerden korkmuyormusun" dedi bende "hayır nasıl korkuyum hem baksana çok sevimli" dedim.
Benim bu halime güldüler Sonra köpek gitti bizde oturduk ve sohbet etmeye başladık... Emre "yarın okul varya" dedi bende "ben yarın görmiyeceğim" dedim Eda "niye" dedi bende "yarın biraz dinlenmem lazım bugün olanlar filan hem kendimi iyi hissetmiyorum" dedim.
Herkes anlayışla kafasını salladı berat "hadi gençler yatalım geç oldu" dedi herkes ayağa kalktı ve ben "iyi geceler" dedim herkeste 'iyi geceler' dedikten Sonra yurda girdik ve odalarımıza gittik üstüme rahat birşeyler giydim ve yatağa yattım.
Bugün olanlar fazlaydı ben öldüler ailem diye düşünüyorken hem yaşıyor hemde burada bırakıyorlar ne yapar diye hiçmi düşünmüyorlar belki geldiler ama ben bilmiyorum kimi kandırıyorumki kendimimi evet ama artık onu bile başaramıyorum.
Yüzümde acı bir tebessüm oldu beni bu yetimhaneye bırakmasalardı hayatım güzel olurmuydu yoksa yinemi kötü olurdu bilmiyorum iyi veya kötü olan oldu artık onları düsünmeyeceğim onlarda beni düşünmüyorlar düşünmediler burda odam kıyafet olabilir.
Ama korktuğunda yanına gideceğin seni koruyup kollayan biri yok gözlerim doldu ama allaha sükrediyorum herşeye rağmen mutluyum arkadaşlarım var ve öyle arkadaşlar edindiğim için mutluyum saate baktım geç olmuştu saat gözlerimi kapattım ve uykuya bıraktım kendimi...
Sabah kalktığımda saate baktım saat öğlen bir olmuştu öğlen olmuştu saat bende işlerimi halledip yemekhaneye indim ve birkaç tane birşey atmıştıp odaya çıktım ve yarıda kalan kitabımı aldım ve okumaya başladım...
Sıkılınca kitabı koydum ve saate baktığımda bizimkilerin gelmesine on dakika vardı bende oda dan çıktım ve bahçedende çıkıp dışarıya duvarın üstüne oturdum ve bizimkilerin gelmesine bekledim etrafa bakarken sağ tarafaki kadın ağlıyordu niye ağlıyorki bir şey mi oldu tam oturduğum yerden kalkıp kadının yanına gidecekken.
Kadının yanına 22 yaşlarındaki bir adam geldi ve adam "anne burada ne arıyorsun!" Diye bağırdı annesi hala ağlıyordu göz göze geldik ve ben kafamı başka tarafa çevirdim o sırada bizimkiler geliyordu Buse geldi ve bana sarıldı bende ona sarıldım.
Eda ile de sarıldım ve berat "iyimisin" Dedi bende "evet bugün dinlendim iyi geldi" Dedim o sırada yan taraftan "anne bunu benden nasıl saklarsın Kim!!" Diye bağırdı biz kızlar yerimizdem sıçradık erkekler farketti ama bir şey demediler aile kavgasıydı çünkü.
Eda "hadi bir alt sokaktaki AVM ye gidelim" Dedi herkes tamam diyince kadının olduğu tarafa doğru ilerledik adam ile göz göze geldik bana içten bir şekilde bakıyordu yada ben öyle düşünüyorum bilmiyorum adam "gençler bir dakika bakarmısınız" dedi.
Bizde durduk ateş "bir sorun mu Var" dedi adam "siz bu yetimhanede kalıyorsunuz değilmi" dedi bende "evet" Dedim adam "birini almak istersek kaç günde alırız" dedi bende "yarın haftasonu haftasonu evlatlık alınmıyor ama pazartesi günü gelirseniz beyefendi işlemlerle birlikte salı günü alabilirsiniz" Dedim.
Adam "peki teşekkürler adınız neydi bu arada" dedi bende "güneş" Dedim adam "tekrardan teşekkürler bir daha görüşmek üzeri" dedi bende tam bir şey diyeceğim sırada Emre "bir daha seni güneşin yakınlarında görmiyeceğim o yüzden karşılasmayız" Dedi.
Adam gülümsedi ve "yanlış anladınız ben sadec-" derken kadın "hadi oğlum" dedi ve gittiler bende "değikler" dedim Eda bu dediğime güldü bendimde güneşe istemsizce gülümseme oldu ve AVM ye doğru ilerlemeye başladık...
Votelerinizi ve yorumlarınızı bekliyorum
Hikaye nasıl sizce kadın ve adam kim yorumlarınızda bekliyorum
