Bölüm 3

Emir gözyaşlarını çok zor tuttu okadar gözü dolduki etrafı bulanık görüyordu…Evden çıkınca Bol bol ağlayarak Koskoca valiziyle küçücük boyuyla 20 dakikalık yolu tek başına ağlaya ağlaya yavaş yavaş gidiyorduYetimhaneye vardı gözyaşlarını sildi içeride girişte bir kadın oturuyordu sert bakışlı içinden “Bence bu kadında annem gibi davranıcak” Sözünü geçirdi içeri girdi ve Kadına “merhaba abla adınız nedir?” Kadın:-Merhaba yavrum benim adım Fatma ne isteyecektin? Emir:-Ee ben şey için gelmiştim buraya yerleşmek için Fatma bir valize bir çocuğa baktı ve şunları dedi “E senin hiçmi akraban birşeyin yok niye tek geldin” Evet bu sözler Biraz ağır olmuştu hatta biraz değil baya ağır olmuştu… Emir yine ağlayacak gibi oldu “Evet benim kimsem yok dedi…”biliyorum herkes üzüldü ama kadın üzülmedi sırf bu işi para olsun diye yapıyordu “tamam be hadi geç boş bulduğun yere yerleş dedi