İçeriğe geç

Hayatımın Yapbozu

Bölüm 23 · 2 dk okuma

Hayatımın Yapbozu

Bölüm 23

23) Bölüm

DÜN ALİ 'yle iyi vakit geçirmiştim ne kadar güzel olsa da aklımda hep mert vardı gideli üç gün olmuştu fakat bana bir yıl gibi gelmişti , okuldan içeri girdiğimde mertle olan anılarım geliyordu gözüm önüne yine eskisi gibi onun keman sesi geliyordu kulağıma, yürüdükçe ses daha fazla artmaya başlamıştı , sesin olduğu yere doğru ilerlediğimde gerçekten de mert keman çalıyordu hayal gördüğümü zannettim ama hayal değilmiş , mert gitmemişti onu görünce hem mutlu olmuş ,hem şaşırmıştım .birden keman çalmayı bırakıp yanıma geldi ve elindeki kutu ile karşımda diz çöküp evlenme teklifi etmişti ne söyleyeceğimi bilememiştim

MERT: LARA , HAYATIMIN anlamı , seni her zaman seveceğim, seni herkesten koruyacağım , benimle evlenir misin ? kalbimin anahtarı

LARA: evet ! evet ! kalbimin anahtarı

MERT' in evlik teklifi ettiğine hala daha inanmıyordum . Çok mutluydum , bunu nasıl anneme açıklayacağı mı bilmiyordum ama bunu söylemek zorundaydım , akşam olunca onu karşıma alıp her şeyi anlattım , biraz sinirlensede , bizi kabul etti.

MERTLE birlikte ailelerimize durumu anlattıktan sonra düğünümüz için plan yapmaya başladık , herkes bize yardım ediyordu ali düğün yerini ayarlamıştı . Annemle birlikte gelinlik alış verişi ne çıkmıştık . Mert de damatlık ve diğer işleri hallediyordu. Bir ay içinde her şey halolmuştu bile , düğün günü gelmiş çatmıştı ,her şey çok güzel ve yolunda gidiyordu .

MERT : LARA! hazır mısın ? seni almaya geldim .

" Mert gelin odasının kapısına gelmişti ,o an heycandan elim ayağım birbirine girdi , Mert'i bir çok kez takım elbise ile görsem de bu kez farklıydı ,onu damatlıklarla görücektim . "

LARA: hazırım ! gel

MERT: şuan ölebilir gerçekten , çok güzelsin

LARA: sende hiç fena değilsin yani

MERT : GİDELİM ! artık herkes bizi bekliyor

"Davetlilerin olduğu yere doğru ilerlerken bayılacak gibiydim , o an çok mutluydum salona girdiğimizde dans şarkımız çalmaya başlamıştı , dans etmek için salonun ortasına geçtik ve o an sadece ikimiz vardık . Ta ki müziğin sesini silah sesi bölene kadar , ne olduğunu anlamaya çalışırken mert bana bir anda sımsıkı sarıldı .Adam bize doğru ateş ettiğin de beni saran kolları yavaşça gevşemeye başladığını hissetmiştim, ellerime baktım o an kıpkırmızı olmuş ,gelinliğim ise kan revan içerisindeydi , o an Mert'in vurulduğunu anlamıştım , korku içinde feryad ettim, sevdiğim adam gözlerimin önünde ölüyordu , nasıl bir çaresizlik ti bu , aklım almıyordu..."

LARA: dayan mert sakın gözünü kapatma bırakma kendini

MERT: sana söylemiştim dimi, sana öyle sıkı sarılacağım ki , kimse sana bir şey yapamayacak

LARA : bak ben iyim hadi kalk hastaneye gidelim , sana söz bunu yapanı bulacağım hadi kalk artık !

MERT: LARA SENİ ÇOK SEVİYORUM,

LARA : lütfen beni bırakma , ben sensiz yaşayamam lütfen lütfen !

MERT: yaşamalısın , kalbimin anahtarı ...

LARA : MERT kalk !! beni böyle bırakamazsın bak davetliler bekliyor hadi kalk, lütfen ...

ALİ: lara yeter artık kalk ! öldü!! kalkamaz artık ! bırak !!

LARA : HAYIR ölmedi !! Bırakamaz o beni anlıyor musun ,hem düğünümüz bitmedi ..

ALİ: lara yeter artık kendine gel !!

LARA: bırakın beni.....!!

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.