Ben ilkokul yaşında gerek okul ortamı olsun gerek de akraba ortamı sessiz sedasız bir kişi oldum.
Ama ailemle öyle değildim hatta o kadar konuşurdum ki aile fertlerim sürekli "geveze misin , sussana artık " gibi cümleler kurardı.
Buna benzer şeyi bazı akraba fertlerinde de görürdüm.
Yani birisi ile konuştuğumda bunun ayarını kaçırıyordum tam tersi birisi ile konuşmadığımda onla tamamen hiç konuşmuyordum.
İşte sonra anladım ve böyle bir cümle girdi aklıma;
" Susarak kazandığın değeri konuşarak kaybetme."