Aramıza belki kilometreler belki de yüz yıllar belki de saniyeler girer. Belli olmaz ne olacağı belki çok özlersin belkide bir gün hiç olmamış varsayıp oyuna ve hayatına devam edersin. Ama elbet küçük bir hatırlatıcı O anları tekrardan hatırlamaya veya tekrardan yaşamaya vesile olur. Ama elbet O kişiyi çok seviyorsanız karşılaşırsınız. Belki bir mektup belki bir küçük nokta belkide bir küçük bir ses...
Tam depresyona girmelik olaydı. En yakın arkadaşının yazlıkta olmaması ile en yakın arkadaşının seni satması aynı olaydı. Neden beni bırakıp gitmişti ki. Bunun üstüne bir kahve güzel giderdi. Depresyona girip çikolataları yemek isterdim ama bunu yapacak mıydım tabikide hayır.
Kahvemi yaptıktan sonra bahçeye çıktım. Aleynaların evinin önünde sabah olmayan bir araba duruyordu. Yeni ev sahipleri mi gelmişti. Bu kadar çabuk mu? Ne zaman gelmişti de ben fark etmemiştim. Aklıma gelmişken tabikide Aleyna yazmayı unutmamıştım.
N: Evi naptınız sattınız mı yalnız mı kaldım şimdi ben burda😭
A: Üzgünüm bebişim artık Türkiyede değilim hatta belki hiç bir zaman bir daha Türkiye'ye dönmeyeceğim.
N: Ne demek bir daha gelmicem
A: Bildiğin gelmicem Nazlı
N: Şimdi artık ben seni göremeyecek miyim kankitellom
A: Hayır görüntülü ararım konuşuruz
N: Yüz yüze konuşmakla görüntülü konuşmak aynı değilki
A: En kötü sana bilet alırım yanıma gelirsin ama ben bir daha Antalya'ya gelmem
N: İstanbul'a gelirsin bizim evde kalırsın
N: Arayayım mı kankim
A: Ara bakılım
Üzerinden 10 saniye geçmeden hemen telefonu elime alıp aradım. "Alo, nasılsın aşkom" o kadar sesli konuşmuşum ki annemin bağrışıyla irkildim. "Nazlı o kadar sesli kiminle konuşuyosun" Aleyna telefonda gülüyordu. "Aleynayla konuşuyom anne sende gel istersen" dediğim gibi kapıya kadar gelmiş bana bakıyordu"Nerde benim akıllı çalışkan güzel kızım. ", " Anne bende senin kızınım hem öz kızınım. " , " Oda benim öz kızım sonuçta benim elimde büyüdü güzel kızım " , "öyle olsun anne" deyip Aleynaların eski evine baktım sanki pencereden biri bize bakıyordu ama kafaya takmadım. Annemin beni dürtmesiyle Aleynayla konuşmaya başladım. Bir kaç saat konuştuktan sonra telefonu kapatıp annemin yanına gittim.
Annemin yanına gittiğimde poğaça börek yapmıştı. Sanki sadece evde ikimiz yokmuşuz gibi. Sadece bana değil sanki benden başkasınada yapıyormuş gibiydi. Yoksa...
Bunları aklıma takarken annem bir anda odamın kapısını çalmadan odama girdi. Tabikide annemin meşhur olan o bakışını bu sefer ben ona atıyordum. Annemi sakin bir ses tonuyla uyararak "Anne lütfen bir dahaki ve sonrakilere kapımı çalarak girer misin bir anda gelince panik oluyorum" dedim. Annem anladığını söylerek sadece kafasını salladı. Sonra annem "Akşama misafir geliyo haberin olsun" ne demek benden habersiz eve misafir geliyo aklıma tek bir soru geldi " Anne misafirlerin küçük çocukları var mı? " annemin dik dik bakması üzerine sustum. Ama yinede sorduğum sorunun cevabını istiyordum. Annemin yok demesiyle için rahatlamıştı. Kendimi bildim bileli küçük çocuklardan nefret ediyorim. Ya bir eşyamı kırarlarlar ya da eşyalarıma zarar verip odamı dağatırlar.
Annem hala odamda bana bakıyodu. Sanki bişey sormamı istiyormuş gibiydi. En sonunda ağzındaki baklayı çıkardı. " Bu arada misafirler şu karşıdaki evde (Aleynaların eski evinde) oturanlar haberin olsun" anneme bakışlarım o kadar çok şey anlatıyordu ki o söylediklerinden sonra ister istemez ağzımdan " Ne" kelimesi çıktı. Bunları söyleyip moralimi alt üst ettikten sonra odadan çıktı.
Ben ise hala o olayların etkisinden çıkamamış bir şekilde duruyordum. Bir iki dakika içinde kendime geldim. Sabahki olayların üstüne birde bu gelince kendimi rahatlatmak için duşa girdim. Düşman çıkıp üstümü giyindikten sonra annemin yanına gidip" Anne saat kaç gibi gelcekler? " annem biraz duraksadıktan sonra cevap verdi yarım saat sonra gelirler kızım" yarım saat mi ne. Yarım saat içinde sadece ben saçları kurutup anca düzleştiririm.
Üstümü değiştirip saçlarımı düzleştirip ayağa kalmamla zilin çalması bir oldu. İçimde hala haykırıyordum bu kadar çabuk gelmelerine. Neyseki hazırdım.
Nasılsın görüşmeyeli dediğim çıktı dimi Aleynan yok
İç sesime takmayıp merdivenlerden aşağıya inip annemin yanına( kapının oraya) gittim. Annem beni beklemeden çoktan kapıyı açmıştı. Karşımda benden yaşca biraz büyük 190 yada 195 bir adam arkasında da annemin yaşlarında bir kadın ve hemen onun arkasında bir adam vardı.
🎀
Seviliyorsunuz yorumlarda nasıl olduğunu belirtebilir misiniz