Bölüm 1

Gecenin karanlığı, yalnızca yıldızların parıltısıyla değil, aynı zamanda içindeki savaşların yankılarıyla doluydu. Asker Emre, bir motosikletin hayalini kurarken, bir gün sevgilisi Selin'e onu almış olmanın mutluluğunu yaşamak için gün sayıyordu. Ancak, hayat çoğu zaman beklenmedik sürprizlerle doluydu ve bu, bir savaşa girmeden önceki son anlarıydı. Kısa süre sonra, Emre savaşın ortasında buldu kendini. Bir patlama sesi, onun için her şeyin sonunu getirecekti. Savaşın ortasında vuruldu, bedeninin acısı ruhunu sarmaladı ve gözleri karanlığa teslim oldu. Üç hafta boyunca komada yattı. Uyandığında, hayatının en büyük korkusuyla karşılaştı; sevgilisi Selin’in kendisine 50'den fazla cevapsız arama bıraktığını gördü. Kalbi hızla çarparken, sevgilisinin annesine mesaj attı. Cevap, bir bıçak gibi kalbini deldi: "Kızım senin yüzünden öldü, katil!" Emre’nin dünyası aniden karardı. Selin’in iki araç arasında kalarak hayatını kaybettiğini öğrendiğinde, gözleri doldu. İçindeki acı, bir ok gibi saplandı. Gözyaşları, yanaklarından süzülerek düşerken, her damla, kaybettiği aşkın ağırlığını taşıyordu. Gece sona erdiğinde, Emre kendine bir söz verdi: "Bari kahraman olurum, ülkemin ışığı olurum." Ertesi gün, komutanı onun gözlerindeki morlukları görünce odasına çağırdı. Emre, tüm acısını ve kayıplarını anlattı. Komutanı, başın sağ olsun derken, Emre’nin içinde bir kıvılcım yandı. Sözleşmeli er olmaya karar verdi, savaşına geri dönecekti. Savaş, dört saat sürdü. Beş yaralı ve iki ölü vardı. En yakın arkadaşı Can, ağır yaralanmıştı. Emre, arkadaşını kurtarmak için her şeyi göze almıştı. Ancak, Can’ın acısı yanında dururken, kendisi için bir çıkış yolu arıyordu. İçinde büyüyen karanlık onu ele geçirmeye çalıştı. Bir anlık boşlukta, silahını kafasına doğrulttu. O anda nöbetçi asker, Emre’nin ne yapmaya çalıştığını gördü. Koşarak yanına ulaştı, onu düşürüp silahını aldı. Emre’nin dizleriyle gövdesini kilitlemesi, ona bir anda gerçekliği hatırlattı. "Hayır, bunu yapma!" diye haykırdı nöbetçi. Emre, gözlerindeki umutsuzlukla, "Onu kaybettim, hiçbir şeyin anlamı kalmadı…" dedi. Nöbetçi asker, "Hayat senin için daha bitmedi. Selin’in hatırası için savaşmalısın," diye cevap verdi. O an, Emre’nin içinde bir şey değişti. Savaşın anlamını yeniden bulmak için bir mücadeleye girmeye karar verdi. Artık sadece kendi için değil, kaybettiği aşkı için de savaşacaktı. Gözlerindeki karanlık, içindeki ateşi söndüremeyecekti. Savaş bitmedi, daha yeni başlıyordu.