yolda yürürken bi an duraksadım yanaklarım üşüyordu.Farkında olmadan ağlamıştım ondan sonra fark ettim ki İlk gözyaşım sanki sol gözümden geldi.Bilir misiniz bilmiyorum ama ilk göz yaşı sol gözden gelirse acı çektiğimiz için ağlıyoruz, sağ gözümüzden gelirse mutluluktan ağlıyoruz.Ve ben şuana kadar genelde hep sağdan akıttım göz yaşlarımı.Ben hayatım boyunca acılarımı acı zannetmişim meğer,acı böyle bir şeymiş.Nasıl oldu da ben böyle hallere düştüm?Küçüklüğümden beri hep masal,hikayelerle büyütüldüm ben.Ve hep masallara inanmayı seçtim.şimdi öğreniyorum gerçekleri…16 yıl sonra…gerçek yaşamla o kadar alakasızmışım ki hayattan haberim yokmuş.
Ben Ayça,16 yaşımdayım.Ve bu benim acı doku hikayemin başlangıcı…şuanda yeniden doğmuş gibiyim.Sanki her şeyi yeni yeni kavrıyorum,anlıyorum.Bugün annemin bana neden bağırdığını anlayamıyorum.Yani tamam kızması haklı ama ben mi yapmıştım bunu ona?Kızması gereken kişi babam olmalıydı…İçimden bir his her şeyin daha kötüleşeceğini söylüyordu,sanki bu bile acı değilmiş,yepyeni olaylara başlangıç edicekmişim gibi geliyordu.Ben çok korkuyorum,gerçekten çok korkuyorum.Ve korktuğum için ne yapacağımı bilmiyorum,sağlıklı düşünemiyorum.En iyi seçim olarak bunları düşünmemek için bi tekele girip bira aldım ve sahile doğru ilerledim.kimsecikler yoktu bende sakince hiç bişeyi düşünmememi sağlayana kadar içtim.
