Bölüm Şarkısı: Model-Pembe Mezarlık
Bugün on ikinci sınıfın ilk günü doğrusu artık yeni geçtiğim sınıflar için heyecanlanmıyorum. Herkes ön sıralarda yer kapmaya çalışırken ben en arka, pencere kenarına oturdum. Kulaklığımı ve telefonumu çıkardım ve ardından "Pembe Mezarlık" şarkısını dinlemeye başladım. O kadar dalmışım ki sınıfımıza bu sene gelen çocuğun yanıma oturduğunu fark etmemişim. Kulaklığımın tekini alıp kulağına taktı ve şarkıyı dinlemeye başladı. Saniyeler sonra konuşmaya başladı ve "Senin gibi güzel biri neden ölmek ister ki?" dedi. "Bu seni hiç ilgilendirmez lütfen yanımdan kalkar mısın?" dedim. "Ben burada oturmak istiyorum ve öylede yapacağım çünkü arka sırada oturmak istiyorum ve bu sıra hariç bütün arka sıralar dolu." Artık diyecek bir şey kalmamıştı. Hafifçe yana kaydım ve resim defterimi çıkarıp resim yapmaya başladım. Resim bana çok huzur verir ve rahatlatır. Resim yaparken yeni çocuğu tamamen unuttum. Başımı kaldırdığım-
da onu beni izlerken yakaladım. "İnanılmaz derecede yeteneklisin" dedi. Doğruyu söylemek gerekirse çok utandım çünkü biri bana hiç böyle bir şey söylememişti. Ders başladığında yine bana bakıyordu. Onu boş verip derse odaklanmaya çalıştım ve en sonunda derse dalıp onu unuttum.