Sabahın ilk ışıkları, odanın karanlığını yavaşça aralarken, içimdeki boşlukla yüzleşmek zorunda olduğum bir gün daha başlıyordu. Gözlerimi açtığımda, başımın acısı beni uyandıran sert bir uyanış gibiydi. Bilmiyordum, ama düşüncelerim yine onun üzerindeydi; kelimelerimi, gözyaşlarımla akıtırken, aklımda sadece onu yazmanın verdiği hüzün vardı. Tam kalkmaya yeltendiğimde, dünden unuttuğum su dolu bardağı yere devirdim. Bardak, yere düşerken çıkardığı ses, içimdeki karmaşayı daha da derinleştirdi. Şaşkınlıkla yüzümü ekşitip banyoya doğru yol aldım. Su, soğuk ve canlandırıcıydı; yüzümü yıkarken gözlerimdeki bulanıklık yavaşça kayboldu. Mutfağa yöneldiğimde, bir kahve yapmak için gerekli olan her şeyi hızla topladım. O sırada, ablam içeri girdi. Yüzüme baktı ve hafif bir kaygıyla “Sen yine mi içtin?” dedi. Kahvemden bir yudum alıp, “Hayır, içmedim,” dedim ve yüzüme ufak bir tebessüm yerleşti. O an, ablamın gözlerinde gördüğüm endişe, içimdeki karanlıkla adeta çatışıyordu. Hafifçe iç geçirip, “Seninle başım dertte. Bavulunu hazırla, yarıntatile çıkıyoruz,” dedi. Tam hayır demeye kalmadan, “Sakın itiraz etme, gidiyoruz; yoksa külahları değiştiririz seninle,” diye ekledi. Yapacak bir şeyim olmadığından, kabullendim. Bana doğru döndü ve “Senin randevun kaçta?” diye sordu. Saate baktım; daha bir saat vardı. “Birazdan çıkarım,” dedim. “İyi olacaksın, daima yanındayım,” diyerek yanağıma bir öpücük kondurdu. Başımı göğsüne yasladım, ama içimdeki belirsizlik büyüyordu. “İnşallah bu doktor bana katlanabilir,” dedim. Kahvemden bir yudum daha alıp, doğru odama çıktım, giyinip doktorun yolunu tuttum. Yolda yürürken, kafamda binbir düşünce dolaşıyordu. Kendimle yüzleşmek zorundaydım. Ama o an, bir şey fark ettim; belki de bu gidiş, içimdeki karanlığı aydınlatacak bir ışık olabilirdi. Kalbimdeki belirsizlik, biraz da umutla karışmıştı. Belki de bu sefer her şey daha farklı olacaktı. Ona gideceğim, içimdeki tüm karanlıkları bırakıp, yeni bir başlangıç yapma cesaretini bulacaktım. Ama önce, kendimle barışmalıydım. Ve belki de, gidişimdeki en büyük sürpriz; beni bekleyen o doktorun, içimdeki hayalleri yeniden canlandıracak olmasıydı.
Bölüm 1
Depresyon
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.