Her zamanki gibi uyanır uyanmaz tuvalete gidip elimi yüzümü yıkayıp dişlerimi fırçaladım.Benim için sıradan bir gündü aslında. Yatakhaneye gittiğimde kızlar kendi aralarında erkeklerden bahsedip gülüşüyorlardı. Kız olmama rağmen erkekler ilgimi çekmiyordu, çünkü özgüvensizdim marketten ekmek bile alamayacak derecedeydim. Üstümü giydikten sonra ilk işim yemekhaneye gitmek oldu aslın pek iştahım yoktu ama ölmemek için yemeliydim.Bugün cumartesiydi bende telefonumu elime alıp bahçeye çıktım kulaklığımı takım en sevdiğim grubun şarkılarını huzurla dinliyordum taaki cemre yanıma koşarak gelene kadar. Cemre yanıma geldiğinde bana müdür hanımın beni çağırdığını söyledi ve beni elimden tutup müdür odasına kadar sürükledi Cemre benim tek yakın arkadaşımdı. Kapıyı tıklatıp içeri girdim ve karşımda 30-40, yaşlarında bir adam ve kadın duruyordu,ben daha ne olup bittiğini anlamdan filiz hanım bana "yeni annen ve babana merhaba de Lina seni evlat edinmek istiyorlar"dedi. Refleks olarak birden "Ne!" Diye bağırdım.ama filiz hanım beni odama gönderdi ve eşyalarımı toplamamı söyledi, hayatımın en büyük şokunu yaşıyordum.
Tanımadığım insanlar artık annem ve babam olacaklardı filiz hanım bizi kapıya kadar uğurladı ve tanımadığım kadın bana "ailemize hoşgeldin" dedi.Sanırım artık eskisi gibi olmayacaktı hiçbirşey
