buluştuk pişman oldugumu söyledim ve terkar konuşmaya başladık keşke terkar baslamasaydik bana yasattiklari çok ağır geldi bana onu ilk terk ettiğim için gururuna dokunmuş ve benden intikam almak istemiş ilk başta tüm ilgisi kayboldu sonra hiç konuşmaz olduk haftalar sonra buluşmak istedi buluştuk aynı yerde veda eder gibi bı hali yoktu tam tersi çok mutlu oldum yanından giderken eve varir varmaz aradı ben bitti gitti birdaha arama beni dedi o an için parçalandı kardeşim ne diyor dedi içim parcalanircasina gülümseyerek eve vardın mi diye sordu dedim kimseye bişey söyleyemedim aradan 2 hafta geçtikten sonra ayrıldık diyebildim evden çıkamaz hale geldim herşey bu kadarla kalsaydı iyiydi ama bu acı az geldi bana ki daha fazla acı çektirmek istedi aradan 1 yıl geçti ve terkar döndü ben hala deli gibi aşıktım barıştık 20 gün sürdü ilişkimiz gene beni terk etti neyse ben bu sefer hayatıma bakicam diye karar verdim derken yurt dışından akrabam geldi ben konuşuyorduk arkadaşça bu arada ilk aşkımın da en yakın arkadaşıydı bu konuşmalarımız bazen ilk aşkımın hakkında bazen oylesineydi derken bana aşık olduğunu söyledi ona bir şans vermem gerektiğini kabul etmedim saçmalama. biz arkadasiz dedim ama aşk işte vazgecmedi benden derken ilk aşkım terkar yazdı bana ben bu sefer olmaz dedim o ara okul gezisine gidecektim 10 günlüğüne Ankara'da olacaktim ve yola ciktik kaldığımız otelde yazmaya karar verdim ve tamam kabul ediyorum dedim bu sefer çok sert bir dile iştemiyorum şaka yaptım dedi o gün çok aglamistim ama fayda etmiyordu aradan 3 ay gecmisti akrabam yani ramazan çok içmiş bir şekilde beni aradı bana bir şans ver diye ağlıyordu bana şans vermezsen kendimi köprüden atarım dedi ve köprüye çıktı inanmadım blöf sandım ama görüntülü aradı ve gördüm benim yüzümden kimseye bişey olmasını istemiyordum ağladım yalvardım lütfen eve dön bunu kendine yapma diye ama dinlemedi son çare olarak tamam söz sana bir şans veriyorum dedim ve ilişkimiz basladi sevmedigim birine umut olmak iyi geldi bana ama bir yandan da vicdan azabı çekiyordum çünkü aşık değildim kendine bişey yapmasın diye verdiğim bir karardi bu karar hayatımı mahvedecekti kimse bilmiyordu sadece en yakın arkadaşım biliyordu ilk başlarda sonradan herkes duydu ailelerimizde dahi ne benim ailem onu ne onun ailesi beni istiyordu ama oldu bi kere dönüşü yoktu seni seven mutlu eder kafasıyla devam ettirdik iliskiyi sonradan öğrendiğime göre en yakınım dediğim arkadaşım sürekli arkamdan işler çevirmiş bana ihanet etmişti hiç unutmam bir ramazan günüydü o ara okuldaydik ilk aşkım olan çocuk arkadaşımın kuzeniydi ve onlar konuşuyorlardı hayal de burda dedi birden çocuğun ses tonu değişti ağır bir dile onunla konuşmak istemiyorum bana bir kız ayarlarmisin dedi arkadaşımda bişey olmamış gibi tabi dedi bizim sınıftan bir kızla konuşturdu bunları bende yanlarindaydim onlar telefonla konuşurken bende müzik dinliyordum derken mesajlasalim dedi ilk aşkım kıza kız da tamam dedi telefonu kapatılar kız bana ne diyecem bilemiyorum sen benim yerime konuş lütfen benim adıma konuş dedi içim acıya acıya kızın yerine konuştum onunla daha fazla dayanamadım ayrıldım yanlarından ilk aşkım en yakın arkadaşıyla olduğumu öğrenince bana denediğini bırakmadı hakaretler küfürler neyse aradan 2 yıl geçti ben ramazanla mutluydum en azından seviyor beni diye hiç üzmüyordu beni ilk aşkım yazdı bana sana çok önemli bişey soyleyecem lütfen buluşalım diye bende aldım yanıma arkadaşımı gittim meğerse bu bir güven testiymis onun yanına gidince hemen sarıldı bana sonra konuşmaya başladık neden geldin dedi bana bende sence dedim o da beni çok seviyorsun ondan dedi bişey diyemedim derken ramazan geldi ne işin var burda dedi kızdı ama hiç üzmedi ikisi karşıma geçti ve birimizi secmek zorundasın dedi ilk aşkımı kovdum yanımızdan bunu Ramazan'a yapamazdim beni hiç kırmadan sadece mutlu etmişti ramazala devam ettim ama aileler hiç istemiyordu bende Ramazan'a baglanmistim ilişkimiz 3. yılına giriyordu annem hala onunla olduğumu duyunca çok kötü bir tokat attı bana o gün sabaha karar ağlamıştım ve ölmek istedim bileğimi kestim ve uyuya kalmıştım aglamaktan ölmek umuduyla uyandığımda hiç bişey olmamıştı çok düşündüm ölürsem belki o an anlarlar değerimi diye çünkü herşey üst üste gelmeye başlamıştı bı türlü yapamadım ne denediysem olmadı öldürmeyen Allah'ın bir bildiği vardır diye intahar girişimlerinden vazgeçtim..
askare gittti ramazan