Sonunda dağa varmıştım, telefonun şarjı %60 kalmıştı fakat gözüm saate takıldı saat 2'ydı.
Telefona baktim şebeke cok az çekiyordu ama idare ederdi. Hemen ortak numara olan 112'yine aradım, telefon açıldı fakat cızıltılı bir ses geliyordu ne ben ne de karşıdaki kisi beni anlıyordu tabiki karşımda biri varmıydı ondan da emin değildim.telefonu kapattım ve arkama döndüm
"Lanet gelsin ya niye olmu-" gözüm arkamdaki kulübeye takıldı. Buraya geldiğimde bu kulübe yoktu.
"Nasıl yani" diye söylenirken aynanda da kulübeye doğru yürüyordum.
Cebindeki çakı'yı çıkardım. Bütün kızlarda olması lazim bence kendimi korurken çok yardımcı oluyor.kapıya vurdum.
"Kimse varmı?"
İçerden hareketlenme sesi geldi. İçeri daldım,fakat bekledigim gibi korkunç bir katil yoktu içeride
"Lütfen bana bişey yapma"
"Sen kimsin¿"
"Ben ceylan,beni nasil buldun¿"
Ceylan konuşurken ceylan'a yaklaştım,ve elimdeki çakı ile kızın ellerine ve ayaklarina bağlı olan ipleri çözdüm.
"Bende tomris,tanıştığıma!memnun oldum."
Telefon çekmediği için yeşim'in oldugu yere gitmeye karar verdik. Yürürken aklıma bir şey takıldı.
"Ceylan bir şey sorabilir miyim¿"
"Tabikide tomris rahat ol"
"Sen nasıl o kulü-" tam soramadan ceylan söze atladı
"Tomris şu beyaz bayraklı ağaç değil mi?"
"Evet evet orası" Yeşim'in olduğu ağacın yerini bulunca heyecandan soruyu unuttum.
Yeşim'in yanına gittik…