Ortaokulda hayalimi artık belirlemiştim fakat bunu kimseye söylemiyordum. Benle dalga geçerler diye kimseye söylemiyordum. Hayalimde futbol vardı. Dünyada adını duyuracak bir futbolcu olmak istiyordum. Türkün gücünü futbolda herkese göstermek istiyordum. Bir çok spor var ve bir çoğunda Türkiye birçok başarı elde etmiş. Bende futbolda Türkiye'nin daha da ilerlemesini istiyordum. Bana ne olmak istiyorsun dediklerinde mühendis ya da mimar diyordum.
Kimseye söylemiyordum çünkü yaşadığım yerde alay konusu olabilirdim. Küçük yerde her zaman alay sesleri kulağında çınlar. Söylemeyi unuttum. Ben Adıyaman'ın bir köyünde yaşıyorum. Alay konusu olmamak için hep sessiz kaldım. Bunu yapmasaydım belki çoktan hayallerime ulaşmış olacaktım. Bir kulübe gidemezdim çünkü gitmem için izin almam gerekiyor ailemden ve ben bunu yapamazdım. Bir kere denedim ama. Bir gün babama söyledim ben futbolcu olmak istiyorum beni futbola gönder dedim. Fakat aldırmadı beni. Ben birdaha denemedim. Kendimi geliştirmek için her gün köyde futbol maçı yapardım. Bizim köyde futbol çok sevilir. Herkes futbol oynamak ister. Köy dediğim küçücük bir yer sadece 14 ev var. Ve o 14 evlik köyde bazen sahada adam fazla diye birkaçımız oyuna giremezdik. 10 yaşındayken 20 yaşlarındakilerle oynardım. Her gün futbol oynardık. Günde en az 2 maç yapardık. Bazen sabahtan akşama kadar eve gitmezdik. Eğlenceli geçerdi ama hala hayalime bir adım bile atamamıştım. Her gün dua ediyorum Allah'a. Siz de benim için dua eder edermisiniz.