Bölüm 1

13 Eylül Salı, 06.50 Odaya hakim olan sessizlik, yeni uyanan Marven'in düşündüğü ilk şey olmuştu. Dışarıdan araba sesleri gelmiyor; kuşlar bile uzlaşmalı bir sessizlik ilan etmişler. Camın ardından içeri sızan gri ışık, yine büyük bir sessizlikle, perdelerin arkasında boğulmuş bir sabahı müjdeliyordu. Marven, içini kemiren bilinmez bir huzursuzluk ile sessizliğin sindiği beyaz duvarları izliyor. Uyandığı an, adeta dünyanın nabzı yavaşlıyor. Her şey daha sessiz, daha soğuk, daha belirsiz. Göz kapakları ağırlaşmıştı. Ama bu ağırlığın sebebi uykusuzluk değil, ağır bir düşünceydi. Sessizliğin aldığı katlanılmaz halden biraz olsun kurtulmak için televizyonu açmaya karar verdi. Hafifçe doğruldu önce. Parmak uçları sızladı. Yandaki komidinden kumandayı aldı, televizyonu açtı. Dün izlediği haber kanalı çıkmıştı karşısına. Değiştirmedi, spikerin biraz cızırtılı biraz da cırtlak sesinin kulaklarını doldurmasına izin verdi ."... bugün 13 Eylül Salı, saat yedi çift sıfır. Yeni bir gün, yeni başlangıçlar..." "Yedi çift sıfır," diye mırıldandı hafifçe. Sanki kendi sesini duymayı özlemiş gibiydi. "Yeni bir gün, yeni başlangıçlar," Kısa zaman geçmeden, günün ilk haberi beyninde yankı uyandırdı; "YURTTA ÇIĞLIK: 8 ve 10 YAŞINDAKİ İKİ KARDEŞ AYLARCA CİNSEL İSTİSMARA UĞRADI" Altyazıyı okuduğunda sanki beynine kurşunlar yağmış, vücudunun her bir yerine iğneler batırılmış gibi hissetti. Merakla ve merakından büyük öfkesi ile detayları öğrenmek için dinlemeye başladı. "BAKANLIK SORUŞTURMA BAŞLATTI" Bir çocuk esirgeme yurdunda kalan 8 ve 10 yaşlarında iki kardeşin, kurumdaki bir yetişkin görevli tarafından aylarca cinsel istismara maruz kaldığı ortaya çıktı. İhbar üzerine olaya ilişkin çok yönlü bir soruşturma başlatıldı. Büyük kardeşin öğretmenine yazdığı bir mektup üzerine açığa çıkan skandal, kurum içerisindeki denetimsizlikleri gün yüzüne çıkardı. "İHMAL ZİNCİRİ Mİ, ÖRTBAS ÇABASI MI?" Sosyal hizmetler il müdürlüğü olayın "yakından takip edildiğini" ve "ilgili personelin görevden uzaklaştırışdığını" belirtse de, kamuoyu bu açıklamaları yetersiz buldu. Yurttaki diğer çocukların ifadeleri alınırken, olayın 2019'dan bu yana süregeldiği iddiaları da soruşturuluyor. "HEP AYNISI OLUYOR" Çocuk Hakları Derneği Başkanı, "Bu ilk değil, son da olmayacak. Bu kurumlar yeterince denetlenmiyor. Travmanın izi sadece o çocukta kalmıyor, büyüyüp başka bir şeye dönüşüyor. Kimse o dönüşümün sorumluluğunu almıyor." Diyerek devlet kurumlarını sorumluluğa davet etti. Spiker konuşmaya devam etti, anlattı. Lakin Marven o haberde sıkıştı. Yıllardır içinden çıkamadığı o karanlık labirentin kapısı açılmış gibiydi. O an, sessizliğin doldurduğu odada küçük Marven ile karşı karşıya kaldı. Korku ve yalnızlıkla dolmuş minik bir beden duruyordu karşısında. Hafızasının içinde donmuş anılar, haberle birlikte tıpkı bir canavar gibi uyandı. Marven hem korkuyla, hem de içinde biriken öfke ile zihnini savunmaya çalışıyordu. Küçük Marven kafasını kaldırdı. Karşısında duran genç kadının gözlerine baktı. Kendi geçmişinden aldığı acıyla daha da güçlenen o kadına. Marven de karşısındaki minik bedene baktı. "Beni de o karanlık anlar yuttu. Gözlerindeki korkuyu kimse görmedi. Kimse sesimi duymadı. Ama bugün buradayım. Bu acıyı bir daha kimse yaşamamalı."