Ahh! Dondum...
Suyu kapattım ve havluyla yüzümü duruladım. Sonra yine aynaya baktım. Heh şimdi daha iyi. Bakayım saat kaçmış. Banyodan çıktım ve odamda duvarda asılı olan -rahmetli babaannemden kalma- saate baktım. 11.14 mü? Ne ara on dört dakika geçti? Belki de saat bozulmuştur. Her neyse, telefonumu alayım bari ben de. Şarjdan telefonumu aldım ve mesaj gelmiş mi diye baktım. Viviana' dan mesaj gelmiş.
Kanka.
Az önce Dax ile konuştum.
Şu yakışıklılar var ya işte onlar da baloya geleceklermiş.
He bu arada ne giyineceksin sen baloda?, diye sormuş.
Kanka ben bunu biliyordum ki...
Ve bu arada ne giydiğim sürpriz olacak, hemen söylemem. , yazdım. Sonra da telefonu kapattım ve cebime koydum. Odamdan çıktım ve salonda ablamın yanına koltuğa oturdum. "15 dk. ya gelecek." dedi gözlerini telefondan ayırmayarak. "Tamam," dedim ve telefonumu çıkardım.
Gerçekten mi? Neden bana önceden söylemedin? Aşk olsun.
Üff söylemezsen söyleme! Nasıl olsa baloda bu akşam göreceğim, yazdı. Gülümsedim. "Neye gülümsüyorsun sen öyle?" diye sordu ablam. Ona baktım ve gülümsemeyi kestim. "Viviana' dan mesaj gelmiş de..." dedim. "Hııı.. Başka bir şey olmasa iyi olur." dedi bilmişçesine. Gözlerimi devirdim. Bekle-
Bilinmeyen numaradan mesaj gelmiş. Ben bilinmeyen numaraları engellemiştim. Bu kim olabilir ki?
Baloya geliyor musun?
Ne giyineceksin?
Bu kim ya? Ah her neyse görmezden geleceğim. Bekle, ilk önce numarayı engelleyeyim. Hah engelledim. Şimdi... Tamam güzel başka birinden bir şey yok. Spotify' a geçelim o zaman. "Sevilen Şarkıları" açtım ve Wattpad' a geçtim. Kaldığım hikayeden devam...
Birkaç saniye sonra bir mesaj geldi. Ahh! Hangi cüretle bir mesaj benim keyfimi bölebilir? Wattpad' den çıktım ve Spotify' ı kapattım. Şimdi, bakalım. Yine mi bilinmeyen numara, ama bu sefer farklı bir numara.
Neden beni engelledin?
Kim olduğumu hala anlamadın, değil mi?
Allah'ım bu şaka mı? Kim bu?
Kimsin sen ve neden bana yazıp duruyorsun?, diye yazdım. Cevap gelmedi ama yazıyor görünüyor. Allah Allah..
Biliyorsun kim olduğumu.
ŞAKA MI BU?
Kim olduğunu bilmiyorum, tamam mı? Sadece kim olduğunu söyle ya da seni engelleyeceğim. Yine., diye yazdım. Bir daha yazarsan valla seni-
Tamam tamam, sakin ol. Beni tanıyorsun demek istemiştim. Kim olduğumu yine de söylemeyeceğim, bu akşam görüşürüz. Seni görmek için sabırsızlanıyorum.
Acaba ne giyeceksin? Ne giyersen giy sana yakışacağına eminim. Her neyse ben seni tutmayayım. Kahvaltını yap sen.
N-ne? Kahvaltımı yapacağımı nereden biliyor? Baloyu nereden biliyor? Bir Stalker mı? Her ne olursa olsun evimin içini de gözlemliyor. Ablama göstersem mi bunu? Anneme babama söyler mi ki? Onların en sevdiği çocuğu olduğu için muhtemelen söyler. Abime söylesem? Evet, abime söyleyeyim. Yutkundum. "İyi misin?" diye sordu ablam.
Telefonu kapattım ve başımı salladım. "A-ahh evet. Sadece balo için biraz endişeliyim de." diye yalan söyledim. Bir şey demedi. Ayağa kalktım ve mutfağa ilerledim. Mutfağın camını açtım ve biraz temiz hava aldım. Allah'ım sabah sabah böyle bir şey olur mu hiç?
Kapının zili çaldı. "Ben bakarıımmm!" diye bağırdı ablam içeriden. Ben de pozisyonumu düzelttim ve kapıya gittim. Ablam tam o anda kapıyı kapattı ve beni gördü. "Al." dedi ve poşeti uzattı. Aldım ve mutfağa gittim.
KAHVALTIDAN SONRA
"Mmm ellerine sağlık." dedi ablam bulaşığını lavaboya koyarken. "Beğendin mi?" diye aptalca sordum. Herhalde beğendi o yüzden ellerine sağlık diyor ya. "Evet, çok lezzetliydi." dedi. Güldüm. "Saat 12.00. Yapacak bir şeyin var mı?" diye sordu. "Yok." dedim. "Gerçekten mi?" diye sordu heyecanla. "Evvett?" diye geri sordum. "Güzel. Şimdi odana git ve güzel bir kıyafet giyin." dedi. "Neden ki?" diye sordum. Dışarı mı çıkıyoruz? "Seni biriyle tanıştıracağım da ondan. Benim için ÇOK ÖZEL biri." dedi. Allah'ım bazen çok çocuksu olabiliyor. Bazen küçük kardeşin ben olduğunu unutuyorum. "TAMAM." dedim vurgulu bir tonla ve odama gittim.
