Kapıyı açamıyorum.Kubat'ın anahtarı ise yoktu.Birden önümüzde Ceylin belirdi.Kapıyı o açtı.Peri'nin odasına doğru ilerdedik.Kapıyı kitlesini.Kapıyı kırmaya karar verdiğimizde.Kapıyı tek vuruşta kırmıştım.Peri yatakta yatıyordu.Taki masanın üzerinde duran vitaminleri görene kadar.
"Hayır.Peri!"dedim.
Hemen kucağıma alıp arabaya doğru ilerledim.Bizimkiler ise arkamdan geliyordu.Ceylin basılmıştı.Kubat onu ayıltmaya çalışıyordu.Periyi hemen arka koltuğa yatırdım.Ben ise şoför koltuğunda
inanılmaz bir hızla gidiyordum.Hasteneye gelmiştik.Periyi arka koltuktan alıp acilin oraya yöneldim.Doktor çağırdım.Aşırı panikte ve tetikteydim.Periyi midesini yıkamak için götürmüşlerdi.Ben ise bir yere oturmuştum.Mert benim moralimi yerine getirmeye çalışıyordu.Sıkıntılı davranıyorum.Sanki nişanlım yokmuş gibi.Hakikatten ben neden burdayım.
Peri için burdasın Arden..
Dedi iç sesim...
Doğru bir tespit.
Ayağa kalktım.Beni sevmeyen biri için neden uğraşıyım?Haklıydım.
Hastane çıkışına doğru yöneldim.Arkamdan bir ses geldi.
"Arden nereye?"sesin sahibi Mert'ti.
"Eve."
"Peri bu haldeyken?"
"Evet."
"Arden Afra'yı sevmediğini biliyoruz.Kendini kandırma."
"Seni bu düşünceye sürükleyen nedir?"
"Sen."
"Derken."
"İkimizde biliyoruz."
"Neyi?"
"Anlamamak istiyorsun."
"Gidiyorum ben gelmek istersen."
"Takımı toplayım."
"Tamam."
Arabaya binip oradan uzaklaştım...