Gözlerim hafif hafif açıldığında elimi tutan Kuzey'i gördüm.Büyük ihtimalle tayfada gelmişti.Birkaç kişiyide görmüştüm tayfadan.Kapı hızla açıldım.Giren kişiyi göremedim ama sesinden tanıdım.
"Peri!"
"Ceylin?"
Yatağın kenarına oturdu.
"İyimisin?"
İyi olmadığımı söyleyen mırıldanarak söyledim.
Elimi Kuzey'in elinden çektim.Konuşmaya başladım.
"Bırak."
"Peri i-"diye konuştu Melis
"Sus."
"Peri?"diye konuştu bu sefer Kuzey.
Kuzey'in daha önce daha inandırıcı olsun diye verdiği yüzüğü parmağından çıkarıp Kuzey'e verdim.
"Peri?"
"İstemiyorum."
"Neden?"
"Ceylin gitmek istiyorum."
"Tamam doktorla konuşayım."
"Tamam."
Bu sırada yattığım yerden kalktım.Yattığım yerde oturur vaziyeti aldım.Bu sırada elime telefonu aldım.Kişiler listesinden birini aradım.Bu kişi abimdi.Aslında kuzenim ama benden büyük olduğu için abi diyordum.Evet son dakika bülteninde tekrar durum bildirmesi yapacağım sayın seyirciler.
"Alo?"
"Efendim."
"Merikent hastanesine gelirmisin?"
"Gelirim."
"Tamam."
"Görüşürüz."
"Bye bye."
Dıt Dıt Dıt...
"Peri çıkabiliriz."dedi Ceylin.
"Abimi çağırdım o gelicek."
"Nasıl istersen."
"Senin abin mi var?"diye konuştu Arden.
"Varmış."dedim...
"Ceylin dışarı çıkalım."
"Tamam ama Kubat gelicek."
"Odayı boşaltırmısın midem bulanıyor."
"Karaktersizliğimizden mi?"diye sordu Aylin
"Evet karaktersizliğinden."diye söylendi Ceylin
"Çıkarmısınız?"diye konuştu Ceylin
"Tamam çıkalım." dedi Arden.
"Ceylin midem.Ne-nefes alamıyorum."
"Peri!Peri!Do-doktur çağırın acil!"diye bağırdı Ceylin.
Duyduğum son ses bu oldu...
Gerisi Allah Kerim...