Bölüm 1

boynumda hissettiğim metalin soğukluğu beni oldukça ürpertti. hareket etsem boynum kesilicekti korkumu bastırmaya çalışarak"neden yapıyorsun bunu?" dedim sesim lânet olsun ki oldukça titreyerek çıkmıştı.Alaycı bir tavırla" bunun cevabını bulmak için burada değil mıyız zaten?"dedi sesi ne kadar alaycı çıksada altında yatan o tehditkar tavrı fark edebiliyordum. Lucifer aslında küçük çocuk gibi ilgiye ve sevgiye muhtaç birisi. Anlattığı kadarı ile çevresinde herkes"seni anlamak çok zor"demişler lakin Lucifer'i​ anlamak en kolay iş. Bu düşüncelerin arasından sıyrıldım boynumdaki metalin soğukluğu gitmişti yavaşça ona doğru döndüm,yüzünde sanki bir pişmanlık vardı.Gözlerinden belliydi bu koltuğun oraya giderek oturdu.Ellerini saçlarına geçirip öylece durdu, yavaşça yanına gidip elimi omzuna koydum "iyi mısın Lucifer?" dedim.Hiç bir tepki vermeden öylece durdu, 5 dk'ya yakın bir süre öylece durdu.Kafasini kaldirdi sesi titreyerek"ben gitmeliyim"dedi hızlıca kalkıp odayı terk etti.Çok şaşırmadım aslında bu durumdaki hastalar ne yaptıklarını bilmeyen kişiler,onlara kızsam daha kötü olucaklar sakin bir şekilde konuşmak en iyi çözümümlerden birisi başka hastam olmadığı için masami toparlayıp hastaneden çıktım.