İçeriğe geç

Hastane Macerası

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Hastane Macerası

Bölüm 1

~Ezgi~

Sabah uyandım.. okul olmadığını hatırlayınca içimde büyük bir huzur oluştu. Yataktan kalkmada biraz zorlansamda kalktım,telefonumu alıp saate baktım saat 10.30 alarmın sesini duymamıştım, hemen yataktan aceleyle kalkıp banyoya gittim elimi yüzümü yıkadıktan sonra üzerimi değişip evden çıktım telefonumu alıp Ferideyi aradım beni bekliyordu sanki hemen açtı

-Nerdesin sen beklemekten ağaç oldum burda

-Ne yapayım alarmın sesini duymamışım

-Çabuk ol bari geç kaldık hadi

-Tamam kapatıyorum otobüs geldi

Otobüse binip oturunca aklıma buseyi aramak geldi.Telefonumu alıp Busenin numarasını aramaya başladım numaranın üstüne tıklayıp açmasını beklemeye başladım.

-Efendim ezgi

-Nerdesin buse

-Evdeyim sen nerdesin ki

-Evde misin? umarım şaka yapıyorsundur hani buluşacaktık Feride bizi bekliyor ben otobüsteyim Emine ile konuştun mu çabuk ol her zamanki yerde oluruz

-Tamam çıkıyorum şimdi Emine ile konuşmadım sen ara istersen

-Tamam ben ararım şimdi görüşürüz

Emineyi aramam lazım şimdi de umarım o Feride nin yanına varmıştır

... Çalıyor...

-Alo efendim ezgi

-Alo Emine nerdesin

-Feridenin yanına varmak üzereyim sen nerdesin

-Benimde az kaldı varmama hatta geldim şuan otobüsten iniyorum görüşürüz

-Görüşürüz bende vardım şimdi

Otobüsten indip biraz yürüdükten sonra kafenin girişine vardım içeri girdiğimde Feride ve Emine beni bekliyordu buse daha gelmemişti geçip oturdum biraz konuşurken aklıma Ebrar geldi Ferideye ve Emineye Ebrarı arayıp aramadıklarını sordum aramadıklarını söyleyince telefonumu alıp ben aramaya karar verdim tam telefonu elime aldım ki Ebrar ve Buse içeri girdi.Telefonumu kapatıp Buse ile Ebrarın yanımıza oturmasını izledim..

Bir kaç saat konuştuktan sonra evlere dağılmaya karar verdik saat 18.00 olmuştu evlere dağıldık

Tekrardan biraz yürüyüp otobüs durağında beklemeye başladım bir yandan kulaklığımı düzeltmeye çalışıyordum o kadar dolaşmış ki

açana kadar otobüs gelmişti.Otobüse bindiğime pişman oldum tam iş çıkış saatine geldiği için oturacak tek bir yer bile yok yaklaşık yarım saat ayakta durduktan sonra sonunda oturabilecektim ki ineceğim durağa geldiğimi fark etmedim eve doğru yürürken yolumun üzerinde olan terk edilmiş hastane dikkatimi çekti sanki ilk defa görmüş gibi ürperdim yoluma devam ettim eve varır varmaz üzerimi değiştirip yatağıma yattım tam uykuya dalacakken aklıma hastane geldi hastane hakkında araştırma yapmaya başladım ve aslında hastanenin önceden çok ünlü olduğunu ama bir anda ortada birşey yokken kapatıldığını öğrendim ve uykuma geri döndüm...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.