Parlanın ağzında ;
Ben Parla♡✧
Her zaman olduğu gibi okula gitmek için hazırlandım . Otobüse bindim . Okula vardığımda*acaba bugün ne olacak* diye geçirdim içimden. Sınıfa girdim 2 dk sonra hoca geldi .Ders bittikten sonra kantine gittim bir anda başım döndü her adım atrığımda dahada hızlanıyor gibiydi . Birinin çarpmasıyla yere düştüm ve bayıldım . Uyandığım da hastane odasındaydım.
Doktora
"Neler oluyor" dedim
Doktor"önemli bir şeyin yok sadece basit bir baş dönmesi"
Bu adamı sanki bir yerde görmüştüm yada benzettim . Her neyse sınıfa gittim sırama yaklaştığımda üstünde ki yazıları fark ettim . *İlgi manyağı , ailesinden ilgi görmemiş bizden ilgi istiyor"gibi şeyler yazıyordu sinirlenmiştim en çokta "ailesinde ilgi görmemiş bizden istiyor " yazısıydı beni hep bu noktamdan vuruyorlardı . Hoca görünce ses çıkaramadı çünkü oda korkuyordu . Yineden sıramı değiştirdik. Okul bitince işe gittim . Evet iş, bir yerde çalışıyorum sonuçta kendi başımın çaresine bakmalıyım. Müdür Miraç Bey sinirli bir tiptir . Ben ise burada garsonluk yapıyorum . Neyse ki işim hemen bitti ve bu günüde Miraç Bey'den azar işitmemiştim. Ertesi gün dersdeyken bir anda yazıları okuyamadım lavaboya gitmek için izin aldım . Yüzümü yıkadım fakat değişen bir şey olmadı. Ecem geldi.
Ecem"iyi misin"
Cevap verecektim fakat konuşamıyordum ve başım dönmeye başlamıştı tekrardan. Ardından bayılmışım.
Gözümü hastane odasında açtım.
Hemen sordum.
"Bir sorun mu var"
Doktor"emin değiliz kesin bilgi vermem doğru olmaz hastaneye gitmen iyi olur . "
Kafamı tamam dercesine salladım ardından son derse girdim . Okul bitti ve en yakın hastaneye gittim.Doktor birkaç soru sordu ve muane etti.
Doktor"Malesef beyninizde tümör var"
Şok içersinde
"N-nasıl !??"
Bunu duymayı beklemiyordum. Ama dünde aynısı olmuştu ve doktor bana önemli birşey olmadığını söyledi . Bu garipti .
Doktor"Ameliyat olmazsanız 3-4 ay yaşarsınız"
"Peki kaç gün sürer ve ne kadara mâl olur"
Doktor"1 hafta sürer fiyatı 7.000 TL"
Bu fazlaydı ve Miraç Bey'den 1 haftalık izin alamazdım sessizce odadan çıktım. Yaya geçidinden geçerken bir anda adım atamadım ve
başım dönüyordu yayalar için kırmızı ışık yanmıştı ama ben yerden kalkmaya çalışıyordum. Bu acı biraz fazlaydı . Araba bana çarpacakken bir anda biri beni kurtardı. Kimdi ,kim kurtarmıştı beni.kendime gelince karşımda kahverengi saçlı,ela gözlü biri vardı ayrıca çok büyük değildi neredeyse aynı yaştaydık. Sonra bir anda gitti . İlaçlarımı aldım ve eve gittim . Yürürken *gerçekten az bir zamanım mı kaldı* diye düşünüyordum bu düşünceden uyuyamam sanıyordum ve gerçektende uyuyamadım . Banyo yaptım sıcak süt içtim bir dizi açtım izlerken bir anda kanepede uyuya kalmısım . Sabah olunca okula gittim . Sırama oturdum ve koridordan sesler geliyordu . Bakmak için koridora çıktım . Bu ... Bu bana dün yardım eden kişiydi . Yanım da duran birine
"O kim?"diye sordum
Nur"O mu ? Okul sahibinin oğlu Emir çok yakışıklı öyle değil mi"
Ona teşekkür etmek için yaklaşcaktım ki biri benden önce davrandı elinde birşey vardı .
Nilay"bak Emir onu sana ben yaptım"
Emir'in tepkisini merak ediyordum .
Emir"Git başımdan senin gibi fakirlerle uğraşamam"
Dediği anda kızdım . yüricekken önüne geçtim.
Emir"Ne oldu "
"Neden bu kadar kabasın " başım dönmeye başlamıştı . Tam zamanında oldu cidden.
Emir"Bir daha söyle bakalım"
Cümle kuramadım başım dönmeye devam ediyordu . Konuşmayınca.
Emir"Bende öyle düşünmüştüm"
Tam gidecekti ki üstüne bayıldım. Ayıldığımda kimse yoktu . Kalktım ilaçlarımı aldım . Odadan çıktım sınıfa gittim . Herkes bana bakıyordu, bu çok normaldi Emir'in üstüne bayılmıştım . Utanç vericiydi. Sırama oturdum yanıma biri geldi .
Ege"Emir seni çağrıyor"
"Tamam"dedim
Beni Emir'in yanına götürdü .
Emir"hadi devam et "
"Ne " dedim
Emir"Bana bayılmadan önce konuştuklarını tekrarla"
Ondan nefret ediyordum ama okulda kötü davranırken neden beni o kurtardı diye geçirdim içimden.
"Tamam çok kabasın bu kadar kaba olman mı gerek"
Emir"Okuldan atılırsa da bunu diyebilecek misin"
Bunu duyunca biraz korktum ama belli etmedim.
Emir"Noldu sustun hem zavallı hem korkak hem de yetimsin."
Bunu duyunca sinirlendim. Ve tokat attım.
"Yeter" dedim
ondan korkmuyordum ne kadar okul sahibinin oğlu olsada ben okulun matematikte temsilcisiyim istesede yapamaz .
Emir"Bana mı vurdun"
Arkadan Ege
Ege"Of fena"
"Evet sana vurdum attırabiliyirsan attır beni tamam mı "kısık sesle "zaten az ömrüm kaldı yapabilsen bile umrumda değil"
Emir duymuş gibiydi ama emin değildim hemen oradan uzaklaştım. Okul bitince hemen işe gittim Miraç Bey kızıcaktı çünkü dün işe gitmemiştim.
Miraç Bey"Neredesin sen izin günlerinin hepsini kullandın daha nasıl izin yapabiliyorsun"
"Üzgünüm efendim"
Miraç bey"Kovuldun daha fazla katlanamiycam sana"
Bunu neden yaptığını anlamadım ve oradan çıktım artık yeni bir iş bulmalıydım. Ama kolay oldu hemen bir iş buldum ve anında işe alındım bu garipti .
Nisa hanım "Anlattığım gibi neyse bunları Berk Bey'in odasına götür."
"Tamam" dedim dosyaları aldım ve Berk Bey'in odasına gittim. Bana garip bakıyordu .
Berk Bey"Şuraya koy "
Dediği yere koydum ve odadan çıktım. Ama garip olan birşey vardı . Ben Berk Bey'i sanki bir çok yerde görmüştüm hemde fazlasıyla görmüştüm" aman her neyse işime odaklanmalıyım" dedim ve işe devam ettim . Mesaim bitince eve gittim .
--ertesi gün--
Okula gittim nedense Emir ile hep göz göze geliyordum . Kantine uğrayıp sınıfa gitti ama Emir benim yerimde oturuyordu. Yanına gittim
"Yalnız bura benim sıram"
Emir"Artık benim"
"Neyse fazla uzatmak istemiyorum"dedim
Başka bir sıraya oturdum . Hoca geldi.
Ensar (hoca)"arkadaşlar matematik sınavı olucaksınız "
Bu günü bekliyordum fazla çalışmıştım . Zil çaldı sonuçlar büyük ihtimalle yarın açıklanacaktı. Hoca kağıtları topladı ve bende en sevdiğim kitabım ile bahçeye çıktım kitabımı okurken biri bana çarptı kitabım yere düştü . Arkasından bağırdım
"Hey dikkat etsene kitabım kirlendi"
Bu kitabı çok seviyordum kitabı yerden aldım fakat çoktan kirlenmişti . Ağlamaya başladım herşey kötü gidiyordu . Kitabı çöpe attım ve ağlayarak sınıfa girdim . Herkes bana bakıyordu aralarında konuşuyorlardı bazıları *kitabı düştü diye ağlıyor ,dikkat çekmeye mi çalışıyor , parası yok napsın *vb şey diyorlardı ama onları aldırış etmedim . Ağlarken elimle yüzümü kapatıyordum bir süre öyle kaldım ve başım dönmeye başladı ,bayıldım kimse umursamadı ama gözümü hastane odasında açtım yanımda kimse yoktu yataktan kalkacakken odaya biri girdi bu Emir'di bana ilaç uzattı.
Emir"Biraz daha dikkat et "
"Tamam teşekkür ederim"
Emir"Ne için"
"O gün yolda da beni kurtarmıştın aslında o zaman teşekkür edecektim...-"
Sözümü keşti.
Emir"ama teşekkür yerine bana tokat attın"
"O gün dediklerin ağır gelmişti o yüzden aile meselelerim açılınca dayanamıyorum"
Emir"Tamam bende özür dilerim al ilaçların"
Yine teşekkür ettim . Emir odadan çıktı ardından doktor girdi . Doktorun maskesi vardı içeri girdi .
Doktor"İyi misin"
"Evet"
Doktor"Ama daha fazla iyi olamiycaksın"
"Anlamadım"
Doktor"Ölüceksin"
Dediği anda korktum odadan çıkınca"hastalığımdan bahsetti sanırım"dedim
-(bölüm sonuna geldik sizce bu kişi kim Parla yaşayacak mı en az bende sizin kadar merak ediyorum kalp atıp yorum yazmayı unutmayın he birde unutmadan "Zorba aşk" eserime de göz atmayı unutmayın baysss)-
