Hava yine sıcaktı. Ama sabahın zıkkım 8inde kalkıp dersime yetişmem için vakit yoktu. Bu kasabada hayat sabahları hızlı geceleri yavaştı. Ben de şimdi hızlı olmalıydım. Kahvaltı için tüm ailenin masada toplandığı o aile bizde yok. Kim sabahın 8inde krep yapar zaten. Kendime hemen bir ekmek arası dürdüm. Zerafetle gömdüm onu. Geceden kafamda yaptığım kombinle ayna karşısında demet akalın'ın konser çıkışı gibi durmuştum.
Ne önemi var yine de çok güzeldim. Okulun zorba kaşarı olduğum için ne giyersem giyeyim herkes bayılacaktı. Geçen hafta zıbınlı bodysuitimin çıt çıtları dışarı sarkmış bir şekilde okula gitmiştim. Herkes onu moda sanmıştı. Diğer gün herkes öyle geldi. Şimdi söyleyin bana hepsi zorbalığı haketmiyor mu?
Ah....en çok da her sabah evinin kapısının önünde beni görmeyi bekleyip beklemiyormuş gibi yapan Pitt. Aura -100. Dostum ben okulun zorba kaşarıyım. Senin beni görünce destur çekmen lazım. Bilmiyorum bu çocuktaki cesaret beni korkutuyor belki de... Ah Pitt üzümsüz kekim.
"Mırhıbı Riri!" Diye seslendi Pitt. Aslında bunu oldukça normal söyledi ama sabah sabah sinirimi çok bozuyor kulağıma sesi aynen böyle geliyor. Ve adım elbette Riri değil. Rihanna'ya benzediğimi zorbalıkla ikna edip tüm okulu beni böyle çağırmaya ikna ettim.(not:kumral düz saçlı gothom'lı bir kızım. Ama herkese LA liyim diyorum.)
"Sabah sabah seni görmek başıma ağrı sokuyor Pitt. Her sabah orda nöbet mi tutuyorsun?"
"Bunu duyduğuma üzüldüm Ri, istersen hemen evden ağrı kesici alıp..."
"Sana beni Ri diye çağırmamanı kaç kez daha söylicem ha!"
"Ama böylesi daha kısa oluyor."
Hey yarabbim. Gözlerimi devirdim.
"Ri-ri be, iki hece zaten."
Pitt çok komik bir şaka yapmışım gibi güldü. Bu konuşmalar okul otobüsünü beklediğimiz durakta gerçekleşti. Çünkü Emerika da bu işler böyledir;)
"Bana bak otobüse binerken ne diyeceğini hatırlıyorsun değil mi?"
"Evet evet Riri." Heycanla sırıttı yine. Bu çocuk beni öldürcek.
Proje ödevimin eksiklerini tamamlaması hakkında konuşurken otobüs geldi. Hemen ondan bir adım geriye çekildim o önden binecekti çünkü. Otobü geldi, Pitt otobüsün basamaklarından çıktı ve ortaya dikildi:
"Sultan Riri hazretleri!" Diye beni anons etti. Bu anonsun akabinde otobüse biniş yaptım. Herkes oflayıp pufluyordu. "Yine aynı şaka vik vik vik..." böyle saçma sapan mırıldanıyolardı. Bu sersemlere yaptığım zorbalıklar az bile. Boğazımı temizledim ve
"Aşkolar sabahı şerifleriniz hayrola! Aranızda bazı ezmegüller benim her sabah sergilediğim bu performanstan rahatsız sanıyorum ki. Peki kim onlar?" Bir sessizlik olmuştu. Herkes kafasını çevirmişti. "Hımm tam da tahmin ettiğim gibi." Dedim ve gözlerimi devirerek koltuğuma oturdum. Bu ahmaklarla dolu otobüsteki ızdırap dolu dakikalarımı Blok3 dinleyerek bastırmaya çalıştım.
Otobüs durdu. Bizim bu Pitt koştur koştur önden indi ve "Sultan Riri haz..." cümlesini bitirmeden bu faciata son verdim. "Ay sus be sen de!" Gözlerimi devirdim. Pitt saftirik bi gülümsemeyle karşılık verdi sadece. Bu çocuk beni gerçekten öldürecek...
Koridorda kızlarımı gördüm. "Hiiii bitçessssss!" Şeklinde birbirimize koşuşturduk. Tamam abi işte şimdi günüm güzelleşecekti. Size kızlarımı tanıştırayım Cardi ve Nicki. İsimleri hakkında soru sormayın ben öyle istedim. Birlikte bi sabah hasbihali yaptıktan sonra ders önce dolaplarımıza gitmemiz gerekiyordu ee Emerika'da işler böyledir. Benim dolabım Pitt'in dolabının yanıydı. Bunu özellikle seçmiştim. Onu fena halde ezik buluyordum ama dolabına yapıştırdığı aptal stickerları ve evden getirdiği kahveyi seviyordum.
"Selam baş ağrısı, haraçları görelimm." Alaycıydım ama hani ciddi de söyledim. Unutmayın ki kendi şakasına gülmeyen insan bu hayatta hep cooldur.
Pitt ise bu saçma şakama hepimize yetecek kadar gülmüştü.
"Yakında sana bilet kesicem bak."
"Ne bileti Ri?" Gözümü devirdim.
"Seni sürekli güldürüyorum stand up bileti." Tey Allahım buna da yarıldı tabiki. Beynimin giderek küçüldüğünü hissetmiştim.
"Çok komiksin Ri ve bence sen zorba değilsin iyi kalpli bir..."
"Bana bak o cümleyi bitirirsen seni ve o koca gülümsemeni..." gülüşü de güzel bir çocuk yalan söyleyemem.NEYSE
"Ihıhımm seni ve o gülümsemeni bu okul dolaplarına toz bezi yaparım duydun mu beni seni küçük damates kafa!" Evet yanlış duymadınız ona "damates" demiştim. En ciddi anlarda beni rezil eder bu dilim. Beyaz tenindeki kızıl saçlarına gönderme yaparken dilim sürçtü. Yan tarafta bu tartışmayı duyan bir kaç kişi kıkırdamaya başladı. Pitt ise gülmemek için dudaklarını kasıyordu. Hey Allahım ya rezil olduk, aura -100.
Hemen Pitt'in elinden her gün bana da getirdiği kahveyi alıp ordan uzaklaştım. Var ya bu sümüklülere ne yapsam az. Hem ne demek sen zorba değilsin zorbayım ya ben! Offf!
Tüm bu acı verici düşüncelerden kurtulmanın yolu derse girerek daha büyük bir acı çekmekti. Öyle de yaptım.
Ama var ya göstericem ben o Pitt'e gününü. Okul çıkışı yine gelir o benim kuyruğuma yapışır. Neyse hayatım divalar yenilmez zırh değiştirir. Bunu sakın unutmayın.