Harelerine Düşen Yangınlar

Dudakları dudaklarıma değdiğinde İblisin içimize attığı tohumlar filizlendi Bir, iki, üç. Nefes al, ver. Ve nefesini tut. Sonsuza dek. İblis tırnaklarını geçirdi tenimize Parçaladı bütün benliğimizi Kanattı, kanattı ve kanattı Sonunda yaptığından o bile utandı İblis iki dudağımızın arasındaydı, İblis tenimizin çarpıştığı her yerdeydi. İblis harelerine düşen her yangın damlasındaydı. Sonunda ona gerek dahi kalmadığında gülerek uzaklaştı. Amacına ulaşmıştı. Şimdi,ölüm döşeğinde bir yudum şerbet dilenmek gibiydi dudaklarından içtiğim zehir Öleceğimi bile bile. Mavi gözlerini gözlerime dikti ve dudaklarını araladı. Adem elmasının oynamasından yutkunduğu aşikârdı. "Sana iki borcum var Hare Marasliyan; biri can, diğeri kan."