Şimşek çakmış, zifiri karanlık Rüzgar esip savuruyor. Ağaçları yağmur damlaları güzel ses çıkarmaya başlamış .Kahvemden, bir yudum alıp sehpaya koydum .Bu arada ben Hare Baldemir 3 kardeşiz iki abim var, ailem yok. abilerim ve arkadaşlarım var on yedi yaşındayım, yaşımla beraber onca şey yaşadım ve ayakta durmaya devam ediyorum neler mi ? yaşadım kısaca özet geçeyim zaten okuduğunuzda daha daha iyi anlayacaksınız annem ve babam öldü sebebini hala bulmaya çalışıyoruz.
Yazarın anlatımıyla
14 Ekim pazartesi Feride hanım "kızım hadi, kahvaltı hazır gel." diye seslendi. Genç kız Hare son kez aynadan kendine bakıp eline telefonu aldı. ve şöyle düşündü,' bugün günlerden 14 Ekim pazartesi annemle babamın evlilik yıldönümü acaba babam annem için ne sürpriz yapacak ? merak ediyorum' diye düşündü genç kız. Genç kız Hare odasından çıkıp aşağıya indi. "Günaydın! ,Sevgili Ailem !"diye seslenip herkesin yanağını öpüp herkes ona günaydın dedikten sonra kahvaltı etmeye başladılar .
Korel eğilip Hare' nin duyabileceği bir şekilde konuştu ."Hare kahvaltını çabuk et kalkıp bizimkilerin yanına gidelim. babam anneme süpriz yapıcak." dedi Korel. "Hare tamam o zaman." dedi. Hare ,Can onlara kulak kesilip konuştu. "anne baba biz bizimkilerin yanına gidiyoruz ." Dedi Can"oğlum gidersiniz kahvaltınızı bitirseydiniz." dedi Feride hanım "anne biz ettik kahvaltıyı hadi çıkalım." dedi Korel "Hayatım ,bırak gitsinler arkadaşların yanına ."dedi Feride hanımın eşi zafer bey "İyi o zaman gidin ve eve geç gelmeyin ."dedi Feride hanım Hare'ye bakarak . "Tamam anne geç gelmeyiz ." dedi Hare yakınırcasına .
Gençler çıktığında "Canım ben bir alışverişe çıkıcam gelmek ister misin ? benimle." dedi Feride hanım ."Olur canım beraber yapalım alışverişi ."dedi zafer bey 'Süprizi orada yaparım 'diye düşündü zafer bey. İki çift beraber kahvaltılıkları toplayıp evden çıktılar. alışveriş merkezine girdiler. tül ,perde yerine bakmaya gitti Feride hanım. Zafer bey eşi giderken 'nasıl süpriz yapabilirim ? 'diye düşündü. Feride hanım eşyalarıa bakarken. "Beni özledin mi ? Feride." dedi bir ses .Feride hanım arkasını döndüğünde eski eşini gördü. Kaskatı anında kesilirken bacakları titremeye başladı. Konuşamıyordu bile donup kalmıştı .
"Bu sefer benden kaçamayacaksın!" Eski eşi selim pis bir, sırıtışla "benden bu sefer kaçamayacaksın." diyip tekrarladığında , kahkaha atıp Feride hanımın kolunu tuttu. Zafer bey karısını daha bekletmeyip perde mağazasına girdi. Feride' yi ararken bir silah sesiz tam kalbinden vurdu Zafer bey'i .Feride hanım eşi zafer bey'i vuruluşunu görürken acı bir çığlık atarken .Eski eşi selim vurdu zafer beyi. Uzaktan görüp buraya gelmesin. diye halbuki farkında değildi .onu izleyen biri vardı .Orada Feride hanımın koluna bayıştırıcıyı koluna vurdu. Selim Feride hanımı kucağına alıp m.ağzadan çıkarken "Hepiniz bu olayı kafanızdan silin! eğer bir kişiden bile bu olayı duyarsam hepinizi öldürürüm ! adamlarım birazdan gelir yanınıza duydunuz mu!" beni derken selim insalara silah doğrultuyordu. İnsanlar çığlık atıp kaçarken. Güvenlik polisleri koşarak gelirken adamları da gelmişti .Selim'in koşarak oradan kaçtı. Onu izleyen onun kaydını almıştı kimse fark etmeden.
Hare' den
Cafeye gelip, oturduğumuzda Ece konuştu "Hoşgeldin! hayatım" dedi Ece. "Hoşbulduk canım ."dedi Can. ecey'le can üç aydır çıkıyorlardı.
Yağmur onları izleyip iç çekip. Korele döndü. Korel abimi seviyor yağmur, Korel de seviyor ,ama bir türlü açılamadılar birbirine." Eee hadi DC oynayalım." dedi Sinan o sırada telefonum çaldı tüm bakışlar bana döndüğünde Korel ve Can' ın da telefonu çaldı bekletmeden açtım babamdı ."Alo ,baba?" diye konuştum. Bir kadın sesi geldiğinde kaşlarım anında çatılırken anlamaya çalıştım.
"Zafer Baldemir 'in Kızı,Hare Baldemir siz misiniz? " dedi telefonda ki kadın. "Evet?" dedim."Zafer bey kalbinden vurulmuş ,iki saat geçti üzerinden. fakat kurtarmadık. başınız sağolsun. Şuan morgda cenaze işlemlerini başlatalım mı? Hare Hanım." dedi telefonda ki kadın. Duyduklarımla ,karşısında kaskatım kesildi .Konuşamıyordum yere düştüm. hala telefonu sımsıkı tutuyordum. gözyaşlarım akıp yere düşüyordu, bana sesleniyorlardı. Uğultu geliyordu.
gözlerim yavaş, yavaş kapanırken kendimi karanlığa teslim ettim.
Canım acıyor ,hem de çok. kalbim sıkışıyor nefes alamıyorum. Babam ölmüş, annemi kaçırmışlar. Şu an nerede miydik? babamın mezarındaydık, abimler toprağa gömüyorlar babamı .Kızlar yanımda destek olmaya çalışıyorlar. arkadaşlarımda abimlerin yanında. abimlerin yanına gidip, "Ben gömebilir miyim?" abim gözlerime bakıp başını salladı. ve küreği elime verdi ,ilk defa kazıyordum. ilk defa buradaydım .hep filmlerdeki kitaplardaki insanı ölen anne babaları kardeşileri arkadaşları saygı duyuyordum onlar için. Bile ağlamıştım nasıl dayanabiliyorlar? bu acıya , Ben dayanmak istemiyorum. Aldığım her nefes bana fazla! mezara toprak koyarken yeniden konuştum Babamla,
"Baba ! ,canım kahramanım! derdim sana. Hatırlıyor musun?" ağabeylerimle beni ağlayarak dinliyorlardı .Derin bir nefes alıp, "Beni herkese karşı korurdun, her gece masal anlatırdın, Ben hep o masaldaki padişah ve kızını padişahı sana benzetirdim .Neden mi ? padişahların bazıları sert katı oluyor, kızını sevmiyordu. Sen benim padişahımdın. bana, Şevkat ve sevgiyi o güzel kalbinde gösterdin. Ne zaman düşsem , bir baba derim. beni iyileştir. yardım et şimdi, ise kime diyeceğim? beni iyileştir ,yardım et ."hıçkırarak ağlamaya devam ettim. Bir yere çöküp toprağı elime aldım. Korel gelip yanıma çöktü acıyı karşılık gülümsedik ve hepimiz birimiz , birimiz Galatasaray için diye aynı anda söyledik alakasız olsa da ailemizin sözüydü bu.
Cenaze bittiğinde, eve gelip taziye herkese dağıttığımda. Kızların yanına oturdum ."Kuzum bak yorgun düşmüşsün sanada bir tabak hazırlayayım."dedi eylül. Gerçekten de öyleydim ,inat etmeyerek başımı salladım hala annemi bulamamıştık iki gün sonra taşınıyorduk. bu evde artık kalamazdık güzel anılar burada bitiyordu .eylül yemeği verdi masada duran, bardakta olan suyu alıp içip konuştum. "Kızlar biz iki gün sonra taşınıyoruz." Dedim."Ne ?"dedi defne. "Ev yakın mı ?".dedi yağmur. "Ev iki sokak aşağıda olacak biliyorsunuz olanları .Artık bu evde kalamayız."dedim hafiften gözlerim dolarken , gözlerimi arkadaşlarımdan kaçırdım.
" Sen nasıl rahat edeceksen, iyi olacaksan taşın. Biz senin yanındayız."
dedi eylül ."değil mi kızlar?" "Defne ve yağmur aynı anda" evet tabiki yanındayız Hare ne kadar, desekte sıkıntı olucak. ama sen etmemeye dikkat et." dedi yağmur Eylül Ece ye bakıp, "Eee ,Ece sen var mısın?" Ece bana değişik bir şekilde bakıp. Sanki bakarken içimde bir his ,varken bana bakıp "Varım tabiki de." deyip saçını savurdu. onu boşverip kızlara döndüm. "İyi ki ,varsınız ve iyi ki yanımdasınız." diyip sarıldık birbirmize .
Kahvemden ,Bir yudum daha alıp dışarıya çevirdim. Gözlerimi çok zor zamanla bu acı sönecek dediğiniz oldu mu ? benim çok oldu keşke sarılabilseydim, dokunsaydım, yanımda varlığını hissetsem bile yeterdi bana. biliyor musun? o gün içimde kötü bir his vardı. Arkadaşlarıma belli etmemiştim. Meğersem buymuş ,keşke o sesi kulak kesilseydim ,veya başka şekilde olup engelleyebilseydim .kendime sürekli. oldu olan artık . Zamanı çok istesekte geriye alabilir miydik ? Hayır. Sadece artık önemli olan bunu bize yapan kim di ? Ne diye yapmıştı? Amacı neydi ? Elbet bulucam.Bugün ben babamı toprağa verirken, Ruhumu da sanki bir parçası topraktaydı.Bugün benim ruhumun bir parçası öldü. Bu da ne kadar zor olsa da bir gün ,belki bir ay, bir sene sonra acım yavaş yavaş sönecekti. İçime sanki Binlerce Ateş koyup yakmaya çalışmışlardı.O Ateş ruhumu ,bedenimi yakıp kavuruyordu. Tekrar yakıyordu. Öyle bir acıydı işte ! Benim acım.
Geriye annemi bulmak lazım. kahvemden Bir yudum daha alıp acıyla gülümsedim .Çoğu zaman geceleri ağlıyorum ,ailem resmen yıkıldı, darbeler vuruldu. Nasıl ayakta duracağımı bilmiyorum .Zar zor ayaktayım. "Kendini yıpratma ,Tamam zor ama güçlü olmak zorundasın .O şerefsizleri teker teker bulacağız hem anne ve babamız bize ne öğretti Hare?" dedi Korel iç çekip derin bir nefes alıp gözlerimi Korel'e çevirdim. "Ne olursa, olsun yıkılsak da! canımız yansa da! güçlü ve dimdik duracağız!" dedik hep beraber .Şaşırdım neden mi ?bütün arkadaşlarım burada hepsini tebessüm. edip bu sefer ben konuştum "El ele vereceğiz! birimiz yoksa, Biz ayakta tutacağız! ve birimiz düşse, yine biz tutacağız!" dedim bağırarak. Ailem yok oldu ama arkadaşlarım var. Onlar da benim, ikinci ailem hepsinin yanına gidip sarıldım. Biz yoksak olmazdı çünkü. Hepimiz birimizden güç alarak biz olduk. aile olduk, o yüzden aile çok önemli. ailen yoksa, sen yoksun ama ikinci ailen varsa işte sen o zaman buradasın.
Arkadaşlarımla birlikte sohbet ettikten, sonra gittiler .Korel ve Can ev için alışverişe çıktılar .Ben ise evdeyim yemek yapıyorum annem öğretmişti. yemek yapmayı, ikimiz de çok güzel yemek yapıyoruz. kıymalı pide yapıyorum, şu an ardından sütlaç ve tavuk sote yapacağım. Telefonumu alıp şarkı aç Mabel Matiz Gel şarkıyı dinlerken art arda bildirim gelmesiyle elimdeki kaşığı bıraktım ve telefona girdim. 'Hep birlikte adlı gruptan 303 mesaj' "evet kankişlerim, size bir duyuru yapacağım. Yarın okul açılıyor dikkatli olun neden mi okul sahibi olan babam yarın için 11-b yani bizim sınıfa yeni dört kişi öğrenci geliyor" yazmıştı Kaan . Alem çocuk ya! yarın için dört kişi yeni öğrenci mi geliyor?
Sabah bildirim sesiyle uyandım .hangi uykumu bölen bozuntu olan kişiye saydırdım. telefonumu elime alıp 'hep birlikte adlı gruptan 205 mesaj' "Gençler uyanın marş marş rüyamda Defneyle evleniyordum nasıl rüya ama değil mi Defne " yazmıştı Kaan size söylemeyi unuttum ,Defne ile Kaan çıkıyor ve Kaan bir şey olduğunda gördüğünde gruba yazıyor.
Az önce olduğu gibi. Bu çocuk hiç değişmeyecekti .başımı sağa sola sallayıp güldüm. mesajlara baktım "ay gerçekten mi !"Defne yazmıştı. Mesaj yazıp"Bunun için mi? uyandırdınız beni !sabahın 7'si lan! Diye yazıp gömderdim mesajı.
"Ne oluyor lan ?" Korel yazmıştı. "Kaan rüyasında Defne ile evlendiğini görmüş olan bu Korel."Yağmur yazmıştı.
"Kaan oraya gelip senin kafanı kırarım ağzımı bozma." Diye yazdı bizim Cancan "sakin ol! aşkım"diye yazan Ece. "Sakinim Ben Ece'm." Yazan tabi ki bizim Cancan. "Ulan! kızı uyandırdınız. susun! Bunu yazan ise.Sinan idi. "ne oluyor? be!" Yazan Eylül."Sana ne oluyor? hayırdır !" Korel .(Artık yazmıyorum kimin yazdığını anlamış sınızdır?) "Yok be abi .Hare uyandı ya ,şimdi uykusu gelmez. "Sinan dedi. "Sinan geçen de Hare'yi seviyorum." diyen Kaan.
"Siktir !" Korel . "Korel küfür etme" Yağmur.
"Tamam güzelim." Korel. gruptan çıkıp telefonumu yatağı koydum ,okul üstümü giyip kahvaltı hazırlamaya başladım ,açıkçası şaşırmamıştım. Sinan'ın beni sevmesini ,ben onu arkadaş olarak görmüştüm .Hep ve öyle görmeye devam ediyorum. Korel gelip. "Sen onun dediğine bakma ben kapatırım okula gidince bu konuyu!"
dedi. "Ben zaten ,öyle bir duygu beslemiyorum ona karşı ben Sinan'ın hep arkadaşça gördüm. Hiç ona o gözle bakmadım Korel." dedim. "Biliyorum bir tanem ,Kaan 'ının zevzekliği işte sen kafana takma konuşurum ben o Kaan şerefsiziyle." dedi Korel. ve sarıldı.
"Oooo !bensiz böyle sarılmanızı dayanamam kayın." dedi Can ve o da bize sarıldı.iyi ki varlardı. iyi ki deyip içimden ,yüzlerine bakıp tebessüm ettim. "Hadi geç kalacağız okula kahvaltı edelim." dedi Korel. sandalyelere oturup kahvaltı ettik. bittikten sonra üçümüz güzelce kahvaltılıkları toplayıpç antalarımızı alıp evden çıktık. yan komşumuz taşınıyordu dört kişi geldi. yanımıza Ben mavi gözlü olan çocuğa hayran bakarak, başımı sağa sola salladım. son kez bakarken onunlagöz göze geldik gülümsedi. mavi gözlü çocuk Ben de gülümseyip gözlerimi kaçırdım ondan. mavi gözlü çocuk "Merhaba, ben Ateş biz buraya yeni taşındık pasif okulu nerede? diye sordu. "Merhaba Ateş biz pasif okulda okuyoruz siz de bizlerle gelebilirsiniz. dedi Korel. mavi gözlü çocuk ateş olan bana baktı hafif başını sallayıp gülümseyip "Evet gelirim biz."dedi yanındakilerine bakarak .ve okula doğru ilerledik.
"Sınıfın 11/B mi?" dedi Can "Evet" dedi Ateş. "Size kardeşlerimi tanıtayım" dedi Ateş. "siyah gözlü çocuğa Ozan kahverengi olan gözlü çocuğa Demir Ateşle aynı mavi gözlü kıza Yazgı." dedi Ateş. Hepimiz memnun olduk .dedikten sonra "ben Korel,Can ,Hare ." Dedi Korel Yazgı Can'a hayran hayran bakarken. Ateşin "Memnun olduk ."demesiyle ona döndüm bana hayran hayran bakarken. tebessüm ettim niye böye bakıyordu ki? Şimdi. Ateşte ensesini kaşıyıp gülerek başını sağa sola salladı. okula geldiğimizde bahçe de olan bizimkilerin yanına gittik. "Yeni öğrenciler var gençler tanıştırayım." dedi Korel. "Ateş Demir Yazgı."abim hepsini tanıttığında "Bunlar da bizimkiler;Defne ,Kaan, Yağmur, Eylül Ece ,Sinan."diye tanıttı abim Ateşler de "Memnun olduk."dedikten sonra hep beraber bizim sınıfa çıktık.
Cam kenarı önünde Korel'le Yağmur ikinci sırada Defne ile kaan ,üçüncü sırada eylül dördüncü sırada Can'la Ece beşinci sırada, ben altıncı sırada yani arkamda isez Sinan oturuyordu. Ateşlerle gelip boş sıralara baktılar. Ozan Sinan'ın yanına geçti .Yazgı da cam kenarı arka sıraya geçerken. Orta sırada dördüncü sırada, Demir de Eylül'ün yanına oturmuştu. Ateşte yanıma gelip "Oturabilir miyim Hare." dedi Ateş "Oturabilirsin Ateş." dedim. Ateş gülümseyip oturdu. tebessüm ettim sadece ,hoca da geldiğinde yoklama alıp. Ateş kendini tanıttı ."Ben Ateş Egemen ,Ozan Egemen ,Demir Egemen, Yazgı Egemen. kardeşlerim diyen okulda bazı sorunlar sebebiyle buraya kayıt aldık" dedi Ateş ateşin kardeşleri de kendini tanıttığında sıraya kafamı koydum. ve uyumaya çalıştım. "böyle uyuyamazsın." dedi Ateş ona dönüp "neden miş ?"dedim gülümseyip üzerinde ki kapşonlu Hırkayı çıkarıp. "Kafan acır al şunu üzerine koyayım uyu." dedi Ateş
"Tamam ,ama geri alıcaksın sonra uyandığımda ."gülümseyip başını salladı koyduğu. hırkasıyla kafamı koyar koymaz kokusuyla gülümsedim. Odunsu naneliydi kokusu. Tam uykuya dalırken Ateş' in "iyi uykular Hare rüyanda beni gör." dese de anlayamadım. ve saçımda parmakları dolaşırken uykuya Teslim ettim kendime.
Şu anda ne mi ? yapıyorduk kantindeydik. oturmuşuz hepimiz herkes yemeğini yiyip ,konuşuyorduk. Ben yemeğimi bitirip çikolatalı sütümü içiyorum. Ateş yanıma yemeği ile gelirken yanıma oturdu
"ister misin?"dediğinde "teşekkürler Ben yemeğimi yedim."dedim gülümseyip Ateş degülümseyip başını salladı .Ateş yemeğini yerken Ben de çikolatalı sütümü bitirip yeniden çikolatalı süt almak için ayağa kalktığımda. tüm gözler ve mavi göz de bana döndü. "Ben çikolatalı süt alacağım. bir şey istiyor musunuz?" herkes hayır derken sıraya girdim. iki-üç kişi gittiğinde sıra bendeydi. "Abla Sen bana iki çikolatalı süt ve iki çikolata ver."dedim abla başını sallayarak verdiğimde parayı uzattım. para üstünü aldıktan sonra arkamı döndüm de bir Sinan saçımı kokluyordu."çok güzel kokuyor
" dedi "he he koklama işin bittiyse gidiyorum ben." Dedim sinirlenmiştim
Tam giderken kolumdan tuttu bir koluma, bir ona baktım kolumu bıraktığında derin bir nefes aldım. "Hare beni ne zaman göreceksin sana karşı duygularım var .Ben sana çok ama çok aşığım."dedi Sinan.
Korel'in dediği gibi zevzeklik değilmiş Kaan' ın dediği .Sıkıntıyla ofladım. "Bak Sinan ben senin duygularına saygı duyuyorum ,ama ben seni hep ve şimdi de arkadaş olarak gördüm hiç sana o gözle bakmadım bakmamda . Sen benim için arkadaştan ibaretken ,Sen beni sevdiğin kız görmüşsün Ben senin sevdiğin kız değilim."dedim ve yine gitmeye yeltendiğimde kolumu yakalayıp sıktı. Kolumu çekiştirmeye çalıştım kolumu öyle bir sıkıyordu ki çekiştiremiyordum bile.sıkıyordu
öfkeli gözlerini bana, çevirip konuştu "Ben seni hep ama hep sevdim sen beni hiç görmedin! her zaman zor zamanında oldum! sen benim sevdiğim aşık olduğum kızsın! ve öyle de kalıcaksın!"dedi Sinan kolumu biraz daha sıkıp bıraktığında koluma baktım morarmıştı."Sen ne diyorsun be!" diye bağırdım. "Sen kimsin sen hangi haddinle kolumu sıkıyorsun! ben sevdiğin aşık olduğun kız değilim! ve hiçbir zaman da olmayacağım! o kafana sok! keşke seni arkadaşım diye hiç tanımasaydım!"Koreller ve ateşler gelip."Lan! sen kimsin? kardeşimin kolunu sıkıp seni seviyorum dersin! dedi Korel abim Ateşler de gelip hep beraber Sinan' a daldılar