Temel Reis uyuyamamış bütün gece.Ağrıları bir tuttu mu ayakları kütük gibi şişer,bel ağrısından bir yandan bir yana dönemezdi.
Lodos,Karadeniz kıyılarını yaladı mı hep böyle olurdu,azaldı romantizması.
"Halime,Kız!.."diye seslendi."Hele kalk!"
Daha yeni uyumuştu Halime.Bütün gün ev işleri,köy işleri,ahırdı,
inekti,çamaşırdı,bulaşıktı,yorulmuş,ancak gözlerini yummuştu.
Kıyamıyordu onu uyandırmaya,ama bu ağrılar da dur durak bilmiyordu ki.
"Hele Kalk!"
Annesi duymamıştım,ama oğlu açmıştı gözlerini.
"Ne var?"dedi."Ayakyoluna mı gideceksin?"
Memiş,Hele kalk da gel!"
Memiş hemen fırladı yataktan.
"Söyle dede!"
"Dönemiyorum oğlum.Bir yanımdan bir yanıma dönemiyorum.
Tut şu yanımdan da çevir beni!