Yıllar önce Aşil'in anlatımıyla...
Annem yine evde değil ve ben yine babamdan dayak yiyorum. Aslında birşey hissetmiyorum hissetmek ve ağlamak istemiyorum tek isteğim bu babam olacak adamın ellerinden kurtulmaktı " Hadi devam et bağırmaya komşulardan yardım istemeye devam et " dedi babam bana tokat atmadan önce, ağlamak istemiyorum dedim ya artık içimdeki yangını sonduremiyorum
evde neden kalıyorsun kaçsana dediğinizi duyar gibiyim ama 10 yaşındaki biri yani ben kaçmayı okadar çok denedimki ama ya polisler tarafından yine eve bırakılıyorum "tabi sagolsun babam karakola gelip aa bizde seni ariyorduk Aşil ve daha başka yalanlar söylediği için "
yada daha mahalleden bile çıkmadan insanlara veya annemle babama yakalanıyorum .
Ve ben
-Ağlıyorum evet ve yine dayak yiyorum evet ."baba yeter ya lütfen " diye yalvardım cani adama çünkü anksiyetem başladı ve nefes alamamaya başladım. "Yetermi bidaha bana karışmaya kalkışma " dediği gibi yere düştüm
nefes almak şuanda yapmakta en çok zorlandığım şeydi boğazimdaki kazağı cekistiriyor ve nefes almaya çalışıyordum
tabi Seçkin Saygın dururmu
Evet durdu ve "sen neden böyle oluyorsun ne bu hastalık Allah'ın belası dur " dedi ve ambulansı aradı .
Ambulans sesini duyar gibiydim ve gözlerim kapanıyordu. Gözlerimi hastanede açtım ve elimde bitmeye yakın olan bir serum vardı yanımda kimse yoktu ailem ambulansın peşinden gelmemişti ve gelmelerinide beklemiyordum zaten kendime gelmiştim burada birazda olsa huzurluydum lakin buradan sonra illede o cehenneme gitmek zorundaydım ve bende bu işkenceden kurtulmak için elimdeki serumu çıkarttım üstümü değiştirip hastaneden ve bu cehennemden kaçtım.
Nerede olduğumun hiçbir önemi yoktu birkaç gün sokaklardaki tenha yerlerde duran banklarda uyudum ve yemek konusuna gelince birkaç yerden bulduğum kırıntılarla beslendim.
Yine bir bankta uyandım altımda gofret kartonlari vardı ama bu sefer öyle bir aç uyandımki evleri dolaşmak zorunda kaldım etrafımda pek fazla ev yoktu bazılarınkini çaldım ama kimse duymadı belkide duymamazlıktan geliyorlardı.
biraz daha yürüdüm ve açlığımı üstüne korkum ve yoğun terlerimde eklendi ve ne zaman geldiğimi bilmediğim bir caddenin başındayım önümde siyah ve griyle boyanmış büyük bir ev vardı neden olduğunu bilmediğim bir korku içimi sarmıştı ama ben bu korkuyu önceden hiç yaşamamıştım.
Evin kapısı aralıktı ve o kapıdan içeri girdim ve sonrası ...