Bölüm 5

Odada on saniyeliğine sessizlik oldu. Doktor gitmişti. Sadece Berk vardı. Sessizliği bozan Berk oldu. "Ee, bir yerin ağrıyor mu?" diye sordu. "Bazen sızlıyor." dedim. "Bu iyi bir şey." "İyi olmana sevindim." dedi Berk. İçimdeki ses, kızım adam senin hayatını kurtardı. Biraz sohbet edip minnettarlığını göstersene! diyordu. "Ben, sana minnettarım. Hayatımı kurtardın. Çok teşekkür ederim." dedim. Berk, "Ne demek." sonra da, "Doktor bana hafızanı kaybettiğini, anneni ve arkadaşını hatırlamadığını söyledi. Bu doğru mu?" diye sordu. "Evet. maalesef bu doğru." dedim. "Gerçekten çok dayanıklısın. Senin yerinde ben olsam kafayı yerdim." dedi Berk. "Ben de kafayı yemek üzereyim zaten." dedim. Berk, "Sana Esra diyebilir miyim?" diye sordu "Tabii ki" dedim. Berk "Peki, Esra." dedi. "Yemek demişken" "Hiç yemek yedin mi?" diye sordu Berk. Gerçekten de hiç yemek yememiştim. Ama canım istemiyordu. "Şey, hiç yemek yemedim." dedim çekinerek. Berk alttan alttan sinirlenmişti. Onu sakinleştirmek istedim. "Ama gerçekten canım istemi-" Berk benim sözümü kesti ve "Esra olmaz öyle şey. Şimdi bana istediğin yemekleri söyle. Senin için yemekhaneden alıp geleceğim ve hepsini yemeni istiyorum." tam itiraz etmek için ağzımı açacakken Berk ekledi. "İtiraz istemiyorum." Berk'e yenildiğimi anlayarak, "Peki." dedim. "Biraz tavuklu makarna iyi olurdu." dedim. Berk, "Güzel seçim." dedi. "Bende çok severim. O zaman ikimize alıp geliyorum." "Peki, görüşürüz." dedim ve Berk gidince gözümü kapatıp biraz kestirdim. Yaklaşık yirmi dakika sonra Berk geldi. Yemeğin kokusu çok güzeldi. Tavuklu makarna benim favori yemeğimdir. Berk geldi ve yanımdaki koltuğa oturdu. "Yemeye başlayalım mı?" dedi Berk. "T-tabii, özür dilerim dalmışım." dedim. Berk, "Sorun değil. Hadi yiyelim. Ben de acıktım." dedi. "Tamam." dedim ve yemeye başladık. Makarna çok güzeldi. İkimiz de yemeğimizi bitirdiğimizde, "Berk, çok teşekkür ederim çok iyi geldi. Benim için masraf yaptın o kadar." Berk bunu duyunca, "Ne masrafı, afiyet olsun." dedi. Ve Berk'in telefonu çaldı. Bana dönüp, "Esra benim gitmem gerek. Eğer telefonun yanındaysa ve istiyorsan numaranı alayım ve sen ihtiyacın olursa ararsın. Olur mu?" dedi ve ben de, "Olur" dedim ve numaramı verdim. Ve berk ayağa kalktı. "Görüşürüz Esra." dedi. Ben de "Görüşürüz" dedikten sonra Berk gitti. Ben de uyuya kaldım.