Gözlerimi açtığımda hastanedeydim...
Gözlerimi açtığımda hastanedeydim. Başım inanılmaz derecede ağrıyordu.Beni bir hastane odasına yatırmışlardı,odanın kapısı açıktı sadece iki tane adam görünüyordu. Üstlerinde doktor üniforması vardı, muhtemelen doktorlardı. Burdan önce ne olduğunu hatırlamıyorum.Tek hatırladığım şey Annen ve babamı kaybettiğim,ablamla birlikte yaşadığım ve 22 yaşında olduğum. Sadece hayatım hakkındaki bilgileri biliyorum.Nasıl yaşadığımı,hangi rengi sevdiğimi,ablamın adını ,annem ile babamı nasıl öldüğünü,günlük hayata ne yaptığım ve dahası hiçbirşeyi hatırlamıyorum.Bu çok sinir bozucu. Hastane de kalabalık olacak ki insanların konuşma sesinden başka birşey duyamıyorum.Ama bütün konuşulan şeyler de birbirine girmiş,hiçbirşey anlamıyorum. Gördüğüm doktorlar aralarında konuşmaya başladılar.Benim hakkımda konuşuyorlardı. Konuşulanları burdan duymak mümkün fakat çok fazla ses olduğundan çok duyamıyorum. Hafıza kaybı geçirmem hakkında konuşuyorlar,zaten bunu anlamak çok da zor değil.Acaba bu sırada ablam neredeydi beni hiç merak etmemiş miydi?Birşeyler düşündükçe başım daha fazla ağrıyordu sanki beynim birşeyler düşünmeme engel oluyordu. Tahminen 30 yaşlarında ,bıyıklı,polis üniformalı bir adam koşarak doktorların yanına geldi.Beni görmemişti.Doktorlara"Melisa Özcan uyandı mı?" Diye sordu.
Melisa Özcan?
Bu isim bana çok tanıdık geliyordu fakat hiçbirşey hatırlamıyorum.Sağdaki siyah saçlı doktor kapının aralığında sinirli bir ifadeyle beni süzdü yanındaki doktorun kulağına birşeyler fısıldadı sonra polis üniformalı adama birşeyler dediler ama tam duyamıyorum.Polis üniformalı adam bana kapı aralığından baktı ve kapıyı iki üç kere tıkladıktan sonra içeriye girdi.
