Son bir umutla yüzüne bakar "yaralı değil mi
komutan?"der;
Başını öne eğer, hiçbir şey diyemezsin.
Dizlerinin bağı çözülür, çökersin arayla
birlikte yere, o ağlar sen ağlarsın...
Hemşire elinin titremesine,
gözünün yaşını silmekten
sakinleştirici iğneyi yapamaz bile...Baba...
Fidan gibi evladını vatana feda eden o
babalar...
Sicim gibi gözyaşları dökerken gözünden,
acıya garkolmus bir gururla "Vatan sağ
olsun,vatan sağ olsun
şehit babasıyım benzediğini duyarsın
Kimi içine akıtır gözyaşlarını,
kimi de donar kalır... kimi günlerce
Konuşmaz,
Kimi dua eder, Kimi beddua...
Kimi kendi saçlarını,
Kimi saçlarımızı yolar,
ne şapka kalır başımızda
ne rütbe omuzlarımızda, söker atar...
Asıl büyük kıyamet bir iki gün sonra kopar.
Gerçekle yüzleşme günüdür...
