mertgunok34:
İliz geldim ben abim in hadi
ilizakturkoglu:
Güzelime noldu ya/
Geliyorum abi
★|☆
Kapıdan çıkmadan son kez bir aynaya baktim. Ayakkabilarimi giydikten sonra aşağıya indim.
İlerde beni bekleyen şık ve aynı zamanda da spor giyinmiş bir Mert vardı.
"Oo prensesim gelmiş" Abi deme diyorum çarpıntı yapıyor diyorum! "Teşekkürler abi"
Arabaya binip gitmeye başladık. Normalde aklimda gitmek gibi bir fikir yoktu ama Mert gidicem deyince aniden gitme kararı almıştım.
Sessiz bir şekilde yolda giderken Mert'in telefonu çalmaya başladı. Cebinden telefonu çıkarıp hoparlöre aldı. Arayan abimdi.
-"Merto nerden kaldın olum?"
-"Geliyorum abi, İliz'i aldım evden."
Abim gelmeyecegimi tahmin etmis olmalıydı. Genelde böyle yerlerde bulunmayı tercih eden biri değilim çünkü.
-"Allah Allah. Sormuştum ben ona 'gelmek ister misin' diye ama hayır demişti. Neyse Mertom hadi hızlı gelin" Mert'in yüzünde yarim bir gülümseme vardı.
Evet Mertcim senin için. Mertte tamam abi deyip telefonu kapatmıştı.
-"Ne fikrini değiştirdi?" Sen?
-"Gelmek istedim. Başka bir nedeni yok." Buna ben bile inanmazdim İliz. Senin değil Mert'in inanmasi gerekiyor zaten içses!
-"İliz, seni senden daha iyi tanıyorum. Böyle ortamlardan da nefret ettiğini, gürültüyü ve alkol kokusunu bile sevmedigini biliyorum." Beni bu kadar iyi tanimasi hoşuma gitmişti yalan yok şimdi.
-"Ay abi istemiyosan gelmiyim. Kirk yılın başında sizle dışarı çıkmışım."
-"Yok yok aman yüzünü gören cennetlik zaten, kal.
★|☆
İçeri girdigimizde ilk başta Barış abiyi görmüştüm. Kalabalik bir ortamdi. Mert kolunu omzuma atıp biraz kendine yaklastirdi.
Büyük ihtimalle kaybolmamam için yapıyordu.
-"Merto!" Kafamı sağa cevirdigimde bize el sallayan abim vardı. Masada oturanlara baktigimda Yunus abi ve Hakan abi vardı.
Mert ile beraber onların yanina gittik. Ben abimin yanina oturdum. Mert ise Hakan abinin yanına geçmeyi tercih etmisti. -ki bu benim tam olarak karşım oluyor-
★|☆
Masada sohbetler dönüyordu ancak benim gözün sürekli Mert'e sirnaşmaya çalışan kızdaydi. Bildiğiniz ahtapot gibi yapisti yani!
-"Ee var mı senin hayatında birileri İliz" İsmimi duymamla kafami Hakan abiye çevirmiştim. Merte baktigimda oda bana bakıyordu.
-"Hakan abi sacmalama ya İliz daha kaç yaşında!" Ben cevap vermeden abim cevap vermisti. Mert hala cevap alamamis gibiydi.
-"Sakin ol Kerem ya, soruyoruz işte olum. Yirmi iki yasinda kız vardır herhalde birileri." Hakan abi nolur sus artık!
Abim de bana donmustu artık. "Ben bir tuvalete gideyim." Deyip ayaklandım. Hakan abi yaptiginda iş mi yani. Kutlama yapmaya gelmişiz sorduğun soruya bak!
Tuvalete girip aynada sacimi duzeltmistim. Tuvaletten çıktığım gibi Mert'i görmüştüm.
-"Mert abi noldu?"
-"Şey abin Barış'ı eve götürmek için gitti. Seni de eve birakmami istedi de."
Tamam anlamında başımı salladım. Arabaya bindigimizde Mert arabayı çalıştırıp sürmeye başlamıştı.
-"Hakan abinin sorduğu soruya cevap vermedin."
AY SEN BENI MERAK MI ETTIN. HAM YAPARIM COCUK SENI
-"Merak mi ettin?" Ay İliz salak misin etmese sormazdi. Ama niye merak ediyordu ki?
-"Abin olarak merak ettim. Ee varmi birisi?"
Abin olarak... Yutkunarak konuşmaya başladım.
-"Yok Mert abi olsa söylerim zaten." Yalan yok kırılmıştım. Bazen niyeyse özelikle abi konusuna dikkat ediyordu.
★|☆
-"Teşekkürler abi bıraktığın için."
-"Her zaman güzelim. Dikkat et abin eve geç gelebilir gelmeyede bilir biliyosun Barış abini. Kapiyi kitle bir şey olursa ara beni.
Tamam deyip arabadan inmistim. Zaten asiri yorgun olduğum için üstümü değiştirip direk yatmıştım
🎀
Hellüü yarın sözlüm var şans dileyin korkuyoruumm. Neysemm öptümm
