Saat 16.00 da nedensizce ölmüş..
Saat 16.00..
Yuri'nin öldüğü saat..
*haa..*
*haa..*
Nefes alıyor..
Yuri..
Ölme Yuri..
Benimle kal..
Maalesef..
Hadi evine git artık..
*hayır..*
*hayır..*
Atıyor..
Kalbi atıyor..
-BUNLARIN HEPSİ BİR YANILSAMA-
Dave yatağında sıçrayarak uyandı. Iğrenç denebilecek kadar korkunç bir rüya görmüştü ki burnu kanıyordu. Alnında ve bacaklarının arasında boncuk boncuk terler birikmişti. Gözlerini avına odaklanmış bir kartal misali açtı ve öylece durdu. Yatak çarşafı sol bacağına dolanmış, kedisi yastığın yanında kıvrılmış uyuyordu. Ellerini alnına koydu. Gözlerini kapadı.
- Alt tarafı bir rüya..
Odadan gelen ses ile irkildi.
- Nerden-
Gözlerindeki karaltı geçince kişinin Sergey olduğunu gördü. Hemen çarşafı üzerine çekti.
- Ne işin var burda?
- Uyuyamadım yanına geldim. Gitmemi istersen giderim.
Dave tek elini alnında gezdirdi.
- Yo.. hayır gitme sadece birazcık gözlerini kapat.
Sergey gözlerini kapatınca Dave üstüne şort ve kazak geçirdi. Ardından kolunu Serge'ye uzattı. Sergey kolundan tutup ayağa kalktı ve mutfağa gittiler. Küçük bir şeyler atıştırdıktan sonra evden çıkıp kısa bir yürüyüş yaptılar.
Hava soğuk ve sisliydi. Sergey ve Dave elleri ceplerinde mimik oynatmadan yürüyorlardı. Sonunda Dave dayanamadı ve sessizliği bozdu.
- Gerçekten.. Neden geldin Sergey?
- Uyuyamadım.
- Bak. Kaç yıllık arkadaşınım. Bana doğruları söyle.
- Tama peki. Geçen gün uyandığımda üstümde Yuri'ye hediye aldığım gunluk vardı. Onu koltuğun üzerine koymuştum ve o gün koltukta Yuri'nin oturduğunu gördüm.
- ...
Dave kolunu Sergey'in sırtına attı. Hiç bir şey demedi. Bir kaç gün önce Tom katilin öldüğünü söylemişti. Konu kapanmış gibiydi ama kapanmamıştı işte. Ne haltlar dönüyordu bilmiyordu fakat Serge'ye destek olmalıydı.
Biraz daha yürüyünce ikiside banka oturdular ve güneşin doğuşunu izlediler..
