14/11/1964
Sevgili günlük.
Benim adım Kapuyt En.
Bugün hayatımı başkalarıyla paylaştığımın 1.günü.
Bugün okula gitmedim çünkü annem dolu gözlerle uyuz olma hikayeme inandı yada mazeretlerimden oldukça sıkılmış olmalı. yalan söyleyebilen biri değilimdir. hayır bu günlerde biraz çok kaşınıyorum o yüzden bu bir yalan sayılmaz. Kendi mazeretime kendimide inandırmış gibiyim. Neyse bugün sizinle aryun (kan) yakutunu bulmaya gideceğiz. Ben ona kapuyt diyorum. Hayır adım olduğu için değil maviyi sevdiğim için ama onu bulmak için bana 4 kilometre uzak yerin 1900 metre altında bulunan teroyin kasabasına gitmemiz gerek. Öğrendiğim kadarıyla günahlar kasabası adıyla bilinen küçük bir yerleşkeymiş. Terın (insan olmayanların) yaşadığı ve çogu insanı mücevherlerle kandırdıkları ve gidenlerin geri gelmedikleri bir yermiş. yada gelmek istemedikleri. Bu yerin bu kadar yakın olup hiçbir şey bilmemem canımı sıkıyor. Aklınızda sorular kaldığını biliyorum, benimde öyle. Bugün annemden bu efsaneyi öğrenmek için son kez yalvaracağım. Benim ne kadar meraklı ve sersem olduğumu bildiği için hiçbir zaman anlatmadı. Beni korumaya çalışıyor. Yaşadığım yer Şehirden oldukça uzakta. Biz ve çocuklarının en iyi arkadaşım olduğu aileden başka kimse yok. beni güvende tutmaya çalıştığını biliyorum. Bunu kardeşim öldügü için bu kadar endişe ve korkuyla üstüme düştüğünü düşünüyorum. kardeşimi fazla hatırlamıyorum. Ondan pek bahsetmez. Bana benim aksime onun sarı saçlarından dünyanın en güzel tonuyla mavi gözlerinden, beyaz teninden, gülüşünün nasıl ömür uzattığından bahsederdi ben ise gece gibi siyah saçlara soluk ve beyaz bir tene sahibim. Gözümün rengini bilmiyorum yada güzel olup olmadığımı bilmiyorum ama annem için ne kadar önemli ve güzel olduğumu biliyorum herzaman kardeşimle beni ne kadar sevdiğini söylerdi. Ve son hatırladığım kadarıyla bana gözyaşlarına boğulmadan önce anlattığı tek şey kardeşimin bahçede oynarken annem ormandan gelen insan olamayacak kadar kalıplı ve bir okadarda uzun bir şeyin onu kucaklayıp kaçtığını görmüş. Peşinden koşmaya başlamış. O ara bana hamile olduğu için ağrıları yüzünden daha fazla ilerleyemeyip yere yığılmış ve beni korumak için var gücüyle geri dönmek zorunda kalmış. akşama kadar babamın şehire meyve satmaya gittiği için dönmesini beklemiş ama babam o gün vede ertesi günü geri dönmemiş...