Adanın derinliklerine doğru ilerledikçe, Bayan E’nin kalbi hızla çarpıyordu. Ağaçların arasındaki gölgeler, her an kendisine yaklaşan bir tehlike hissi veriyordu.
Kafasında yankılanan sesler, ona bu adanın sırlarının asla kolayca anlaşılmayacak kadar derin olduğunu hatırlatıyordu. İlk başta, yalnızca garip bir ses duyduğunu düşünmüştü. Ancak şimdi, sesin ardındaki gerçekliği hissetmeye başlamıştı. Ağaçların yaprakları arasında kaybolmuş bir varlık vardı ve gözleri, onu izliyordu. Aniden, parlayan tüyleri ve sivri dişleri olan o yaratık, bir adım daha atarak onun yanına yaklaştı. Bayan E, korkusunu yenmeye çalışarak bir adım geri attı. “Sen kimsin?” diye haykırdı.
Ancak, yaratık sadece ona baktı; derin, akıllı gözleriyle adeta onun ruhunu tarıyordu. Bayan E, onu kaçırmak yerine, bu tuhaf yaratıkla iletişim kurmanın yollarını bulmaya karar verdi. “Ben, Bayan E. Buraya düşmüş bir yolcuyum,” dedi. “Seni korkutmak istemiyorum.” O anda, yaratığın gözleri parladı. Fakat, birden bir gürültü koptu. Ağaçların arasından gelen bir ses, onun dikkatini dağıttı. Bay E, sesin kaynağına doğru dönerken, yaratık da ona eşlik etti.
Yavaşça, daha derin ormana doğru ilerlerken, ağaçların arasında bir parıltı belirmeye başladı. “Ne bu?” diye düşündü. Adanın sırlarının daha da derinleştiğini hissetti. Parıltı, bir tür taşın yüzeyinden geliyordu ve bu taş, garip sembollerle kaplıydı. Bayan E, elini uzattığında, taşın sıcaklığı eline geçerken bir titreme hissetti. Aniden, taşın etrafında bir ışık halkası oluştu ve etrafa bir sıcaklık yaymaya başladı.
O anda, bir patırtı daha duyuldu. Bayan E, arkasına dönerken, içgüdüleri onu uyarıyordu. “Kaçmalıyım!” diye düşündü. Ancak, kaçarken, o gizemli yaratık yanına geldi ve sanki onu korumak istercesine önüne geçti. Birden, gözleri karanlık bir gölgeye takıldı. Gölge, hızla yanlarına doğru yaklaştı ve Bayan E, kalbinin hızlandığını hissetti. Tam o sırada, yaratığın parlayan gözleri, ona cesaret vermek için parladı. “Beni takip et!” dercesine bir işaret yaptı.
Bayan E, ne yapacağını bilemeden yaratığın arkasından koşmaya başladı. Gölgenin sesi giderek yüksekleşiyordu; sanki bir av peşindeydi. Bayan E, derin ormanın içinde kaybolmuşken, birden başka bir ses duydu. Bu, bir insan sesiydi. “Buradayım! Buradayım!” diye bağırıyordu. Bir kurtarıcı mı? Yoksa başka bir tehlike mi? Tam o anda, yaratık ve Bayan E, bir açıklığa ulaştı. Açıklığın ortasında, bir adam belirdi. Gözleri, adanın karanlık sırlarını bilirmiş gibi parlıyordu. “Bayan E, seni bekliyordum,” dedi. “Bu ada, senin cesaretini test ediyor.
Ama yalnız değilsin.” Bayan E, bu gizemli adamın yüzünde beliren gülümsemeye bakarken, kendisini daha önce hiç hissetmediği bir güven duygusu sardı. Ancak aklında hala birçok soru vardı. “Kim olduğunu bilmiyorum, ama bana yardım edebilir misin?” Gizemli adam, “Her şey bir sır,” diyerek yanıtladı. “Ama önce, adanın kalbine ulaşmalıyız. Beni takip et.” Ve böylece, Bayan E kendisini bilinmeyen bir yola daha çıkmış buldu; maceralar, tehlikeler ve sırlarla dolu bir yolculuk daha başlamıştı.