Bölüm 2

Aile baskısına uğruyorum. Kendimi iyi hissetmiyorum. Annem dünyanın en kötü annesi. Ben 6. sınıf öğrencisiyim. Haliyle ergenliğe giriyorum, malesef. Annem bunu görmüyor. Regl olmuştum. Pedi lavaboda unutmuşum. Okuldaydım, haberim yoktu. Babam görmüş. Kimin bu demiş etrafı karıştırmış. Okuldan geldiğimde, lavaboya girdim. Amacım ihtiyacımı gidermekti. Kapıyı kapatacağım sırada annem girdi. "Sabah baban rezil etti bizi. Sen bir daha unut gör bak sana ne yapıyorum. Günde kaç tane değiştiriyorsun?!" dedi kısık bir sesle. Çok utandım. Benim suçum değil. Ben de olmak istemiyorum. Karın ağrısı, bel ağrısı, lekeleri bende çekmek istemiyorum. Üstelik bel ağrısından duramazken bana bulaşıkları yıka diyor. Nasıl yapayım?! Neymiş onun zamanında regl olduğu zaman annesi onu dövermiş. Bel ağrısını kimseye söyleyemezmiş. Ben anlıyorum. Zamanın şartlarını, nasıl yaşam sürdüklerini biliyorum. Ama zamanımız aynı değil. Sen o zamanda yaşadın, ben bu zamanda yaşıyorum. Elimde ped gördüğü zaman -değiştirmeye giderken- bana öyle bir bakıyor ki... Sanki dünyanın en büyük suçunu işliyormuşum gibi. Bunları yaşamak istemiyorum. Doğmak falan da benim suçum değil. Kimse sana çocuk yap demedi. 6 tane çocuk yap, hepsini en büyük ablaları büyütsün de demedi. Görmeyeceğini biliyorum ama lütfen düzel anne. Ben böyle yaşamak istemiyorum.