Merhaba ben Feyza. Size anne ve babaları ölünce yetim kalan 3 kardeşin hikayesini anlatacağım. En büyük Yağız,ortanca ben,en küçüğünü ise Aylin idi.Babamız Demir İstanbullu, 1 Ekim 1970 doğumlu ve doktordu.Annemiz Sevda Amasyalı,9 Ekim 1976 doğumlu ve ilkokul mezunuydu.Bir keresinde babamızın ülkenin en büyük mafyası olan Cüneyt'e borçlandığı ortaya çıktı.Tüm aile çalışıp çırpınsada borcunu ödeyemedi.Günlerden bir gün annem bulaşık yıkıyordu.Dilinde hep şu şarkı dönüyordu;"Tutkulardan intihar,günlerden Çarşamba.Ölümlerden bir sayfa,sayfa." Bir yandan ennemin yüzünün yanına çarpan güneş,gözlerini aydınlatıyordu. Birden kapı şiddetlice çaldı. Annem durduğu yerden sıçradı. Yukarıdan Aylin 'in ağlama sesleri gelmeye başlamıştı.
Annem bana hızlıca şunu söyledi;
-Kızım!Çabuk kardeşlerini alıp bodruma git!
-Anne iyide yapamam Korkarım!
-Çabuk git ve dediğimi yap!Sana güveniyorum!Hadi hızlı ol!Ayrıca Aylin'i ördüğüm örtüye sar!
Cesaretimi topladım ve yukarı kata hızlı adımlarla çıktım. Babam merdivenlerden ikişer üçer iniyordu. Kardeşlerimi aldım.
Bodrum katına inmek için tekrar alt kata indim.Annem ah ne yapacağız diyerek ağlıyordu. Bir yandan Yağız beni güçlüce bodruma çekiştiriyordu.