-Geldim anne, hadi gidelim.
-Şükür geldin be çocuğum, seni tam 5 saattir bekliyorum!
-Neyse anne bırak abartmayı da okula geç kalmayayım.
-Ha ben abartıyorum, ben senin gecikmene sebep oluyorum yani. Peki kendin git o zaman!’ ‘dedi ve beni almadan arabasına binip gitti.
Üf anneeeeee!!!!
İlla otostop çekeceğiz yani, para da bırakmadın çünkü. Yürüyebilirim desem yalan olur, kim 30 km yürür ki sonuçta.
Ha bu arada bugün liseliler arası 30 km koşusu olacak, biz izleyeceğiz.
Dışarı çıktım yolun ortasına doğru istemsizce yürüdüm, ve elimi kaldırıp otostop çektim.(maalesef)
1 saat sonra birini buldum.1 SAAT SONRA DİYORUM! Hocamız annemi aramış, vardığımda azar işiteceğim yani.
Duygu = Sinir
3
Vardığımda gerçekten de dediğim gibi oldu. Öğretmenim:
-Oğlum neredesin sen? Tam 2 saat GE-CİK-TİN! ‘ dedi.
Geciktiniz de sanki bilmiyormuşum gibi heceledi, gıcık hoca işte!
Özür diledim ve hoca nedenini sorunca “1 Nisann!” demek zorunda kaldım.
Hoca yine de sinirliydi. Beni yerime oturtturdu. Oturduğum anda zil çaldı tenefüstü. Tenefüste sınıfımla oluşturduğumuz 1 Nisan isimli oyunumuzu oynayacaktık. Tam o sırada telefonuma mesaj geldi:
“ 1 Nisan günü cumhurbaşkanının kararıyla 1 Nisan haftasına çevrilmiştir iyi günler bugünlerde evden çıkmayın bence!” ‘yazıyordu.
Çok ama çok sevinmiştim. Ama benim telefonum niye benimle beraber acaba.”Aboooo” dedim yanlışlıkla bağırarak. Herkes bana baktı. Cebime sakladım telefonumu, sonra oyuna başladık. Bir köşede plan yaptım ilk planım Alya’ya!
Duygu = Sevinç
4