Leyankaraca: Neden şimdi iyi geliyor söylediklerin, Gökyüzü?
Leyankaraca: Neden?
Güneşsizgökyüzü: Çünkü kelimelerimi ilk kez duymak istedin belki de.
Güneşsizgökyüzü: Çünkü ilk kez seni kıran değil, sarmaya çalışan birini fark ettin.
Leyankaraca: İtiraf et.
Leyankaraca: Birazcık da olsa... beni kırdın mı hiç içinden?
Leyankaraca: 'Nasıl fark etmiyor beni?' dedin mi mesela?
Leyankaraca: 'Keşke bir kez dönüp baksaydı' dedin mi?
Güneşsizgökyüzü: Her gün.
Güneşsizgökyüzü: Her sabah.
Güneşsizgökyüzü: Ve her gece.
Güneşsizgökyüzü: Ama sen hep onun simidine gülümsedin.
Güneşsizgökyüzü: Ben onun, simidi bile olamadım.
Leyankaraca: Saçma.
Leyankaraca: Ona aşık olmayı ben istemedim.
Leyankaraca: Ama artık onun bana aşık olmayacağını kabullendim.
Leyankaraca: Vazgeçtim artık yani.
Leyankaraca: Bir şekilde içimdeki bu duyguyu durdurmak istiyorum.
Leyankaraca: Belki de artık sadece, biri bana 'yorma artık kendini' desin istiyorum.
Güneşsizgökyüzü: O zaman şimdi diyorum.
Güneşsizgökyüzü: Yorma artık kendini, Leyan.
Güneşsizgökyüzü: Koşarken yaralandığın yere geri dönme artık.
Leyankaraca: Ve sen?
Leyankaraca: Yaralandığın halde hâlâ bana gelen çocuk?
Leyankaraca: Ne olacak senin halin?
Güneşsizgökyüzü: Sen istersen iyileşeceğim.
Güneşsizgökyüzü: Sen 'kal' dersen kalacağım.
Güneşsizgökyüzü: Ama bir 'git' yeter. Çünkü senin istemediğin bir gökyüzü olmam ben.
Leyankaraca: Kal.
Leyankaraca: Ama adını bilmem lazım.
Leyankaraca: Kalbimle konuşuyorsun ama hâlâ kim olduğunu bilmiyorum.
Leyankaraca: Artık gizem yetmez, Gökyüzü.
Güneşsizgökyüzü yazıyor...
Güneşsizgökyüzü: Gizem yetmiyorsa gerçekler gelir Leyan.
Güneşsizgökyüzü: Ama gerçekler bazen ağırdır. Taşıyabilir misin?
-
Taşıyabilir misin Leyancım? He? Söyle haydii? Lslsksksksj