Hazırlanmam 15 dakikadan çok daha ısa sürdü. Yemeğin yanında getirdikleri suyu açıp içtim. Yatağımda oturmuş beklerken kapı tıkladı. "Gir." dediğimde Merkür kapıdan kafasını uzatıp "Seni bekliyoruz." dedi. Ayağa kalkıp omzuna vurarak yanından geçtim. Güldüğünü duydum. "Gülünecek bişey yapmadım." dedim sert bir tavırla "Nereye gideceğini bilmiyorsun." dedi gülerek. O an nasıl bir saçmalık yaptığımı fark ettim. Yanaklarımın kızardığını hissettim.
Beni götürdükleri oda çok büyüktü. Karşı karşıya duran iki koltuk ve ortada bir sehpa vardı. Merkür'e baktığımda koltuklardan birine geçmemi işaret etti. Koltuklardan birine oturduğumda Merkür gelip tam yanı başıma oturdu ve beraber beklemeye başladık. En sonunda patronları olan adam içeri girdi. Merkür ayağa kalktı ve saygıyla başını öne eydi. Bense oturduğum yerden göz devirdim. "Evet Güneş başlamadan önce kendimi tanıtayım. Ben Bora Karakılıç. Bu çetenin lideriyim şimdi bana neyi merak ediyorsan sorabilirsin."
"Beni neden kaçırdınız? Amacınız ne?" dedim. "Bu sorulara cevap vermek için hikayeyi en başından anlatmak gerek." dedi. "Dinliyorum." diye karşılık verdim. "Bundan tam yedi yıl önce tarihler 13 şubat 2018'i gösterirken benim kızım evimizin önündeki parktan kaçırılıp bir mezarlıkta boynu yarılarak para uğruna can verdi. İç çektim. Benim kalp ameliyatı olduğum tarihe çok yakındı. O zamanlar paraya ihtiyacımız vardı ve babam, nerden geldiğini bilmediğimiz bir miktar para getirmişti.
Bora Karakılıç devam etti. "Benim kızımı senin baban öldürdü." Nutkum tutulmuştu. Gözlerimden bir kaç damla yaş süzüldü. "Ama benim babam öldü." dedim acıyla. Gözlerimden dudaklarıma kadar inen yaşlar en sonunda yere ulaşmıştı. "Senin baban yaşıyor Güneş, hiç ölmedi."
Buna inanamıyordum. Daha fazla dayanamayarak hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. "Bütün bunlardan sonra bir çete kurdum. Adı intikam çetesi ve burada gördüğün tüm insanlar onlara acı çektiren herkesden intikam almak için buradalar.