Güneş eve döndüğünde kapıyı açar açmaz durdu.
İçeride bir şey “yanlış” hissi veriyordu.
Hava soğuktu ama pencere kapalıydı.
Sanki biri kısa süre önce evde durmuş, etrafına bakıp gitmişti.
Mutfakta masanın üstünde bir not vardı.
“Seni bırakmadım.”
Güneş notu eline aldı.
Kağıt soğuktu.
Etrafına baktı, dolap kapaklarına kadar her şey yerli yerindeydi ama o huzursuzluk geçmiyordu.
Sanki biri hâlâ evin içinde saklanıyordu.
