Yuna o gece karakolda kaldı. Ertesi gün Min-jin geldi. "Şanslısın, seni kanıt yetersizliğinden serbest bırakıyorlar", dedi. Yuna "böyle olacağını biliyordum", dedi. Sonra Min-jin'in arabasına bindiler. Yuna konuşmaya başladı. "Belliydi, zaten ellerindeki tek kanıt bıçakta olan parmak iziydi, o da her sebepten olabilir, salaklar beni alt edebileceklerini sanıyorlar", dedi ve konuşmaya devam etti. "Yeung-ro tam bir manyak, psikopat, akıl hastanesine yatması lazım o delinin, zekasını böyle oyunlar oynamaya değil de makamında yükselmek için kullansaydı kim bilir nerelere gelirdi, aptal!",dedi. Min-jin konuşmaya başladı. "Evet ama farkındaysanız kaç dakikadır burada bekliyoruz çünkü nerede oturduğunuzu bilmiyorum, söyler misiniz?",dedi. Yuna doğru deyip evinin adresini söyledi. Eve vardılar, Yuna içeri girdi. Min-jin "seni bekleyeyim mi?",diye sordu. Yuna gerek olmadığını hazırlanıp işe geleceğini söyledi. Sonra hazırlanıp işe gitti.
"Günaydın",dedi fakat kimse ona cevap vermiyordu suratına bile bakmıyorlardı. Yeung-ro orada Yuna'ya bakıyordu. Sonra yanına geldi. "Kimse sana günaydın demedi ama ben diyeyim, günaydın",dedi. Yuna " seninle konuşmuyorum farkındaysan", dedi ve yürümeye başladı. Yeung-ro "ama ben seninle konuşuyorum",dedi. Yuna "benimle konuşabilecek yüzü bulabiliyor musun kendinde, komik",dedi. Yeung-ro " tabiki de bulabiliyorum çünkü haksız olan sensin, beni bıçakladın unuttun mu?",dedi. Yuna "pardon?", dedi ve Yeung-ro konuşmaya devam etti. "Kabul et bu sefer sen kaybettin", dedi. Yuna "hala karışındaysam kaybeden ben mi oluyorum, anlayamadım",dedi. Yeung-ro "istersen bunları herkes içinde konuşmayalım", dedi ve Yuna'yı odasına çağırdı. Beraber Yeung-ro'nun odasına çıktılar.
Yuna "kendini bıçakladığın yetmedi şimdi de beni mi bıçaklıyacaksın, ayrıca sen hangi ara iyileştin de işe geldin yoksa iş aşkı ile yanıp tutuştun da koşa koşa işe mi geldin?"dedi. Yeung-ro "aynen canım öyle oldu",dedi. Yuna "tabi beni hapse attıramadın o yüzden bir plan kurmaya geldin değil mi, yazık sana, gerçekten acıyorum sana",dedi. Yeung-ro "amacımın bu olduğunu nerden çıkardın, sen artık sabıkası olan birisin seni burda barındırırlar mı sanıyorsun, beni bıçakladın sen , herkes de böyle düşünüyor, bu arada sana dava açtım ayrıca senin ilgilendiğin bir dava vardı ya o artık benim haberin olsun diye diyorum, hadi bay bay tatlım",dedi.
Yuna hemen kendi odasına çıktı. Ardından Min-jin odaya girdi. Yuna sordu "olanlardan haberin var mı?",dedi. Min-jin de yeni öğrendiğini söyledi. Yuna "süper ya, muhteşem", dedi. Min-jin "ayrıca senin davaya avukatın olarak ben atanmışım",dedi. Yuna "vay be, bana dava açılıyor, benim davalar Yeung-ro'ya veriliyor, sen avukatım oluyorsun ama en son ben duyuyorum, ilginç",dedi. Min-jin "ayrıca bir süre sana dava verileceğini sanmıyorum", dedi.
Yuna "pardon, kim olarak söylüyorsun bunu, avukatım olarak mı yoksa benim yanımda çalışan herhangi bir çalışan olarak mı?", dedi.
Min-jin "artık stajyer değilim, senin davana atandım ve evet senin avukatın olarak söylüyorum",dedi. Yuna "sen kimsin de benimle böyle konuşuyorsun, saygılı ol, karşında savcı var", dedi. Min-jin " ben gayet saygılıyım, bana bir teşekkürü bile layık görmedin, seni içeriden çıkarmak için ne diller döktüm, ne kadar uğraştım haberin var mı, bana bir teşekkürü bile layık görmeyen sen ve yine azar yiyen ben, muhteşem", dedi. Yuna yaklaştı. "Sana bu akılları kim veriyor?",dedi. Min-jin "bana kimse akıl vermiyor",dedi. Yuna "emin misin, bak Min-jin korktuğun birşey varsa ya da tehdit falan ediliyorsan şimdiden söyle çünkü sonradan öğrenirsem çok fena olur",dedi. Min-jin "hayır öyle bir şey yok",dedi. Yuna "güzel, olmasında zaten, seni stresli görüyorum, stresten ne yapacağını şaşırdın, sen böyle biri değilsin, kendini topla",dedi. Min-jin kafasını eğdi ve özür diledi. Yuna " bende özür dilerim, artık birlik olup beraber hareket etmeliyiz",dedi ve işe koyuldular.
