Edoardo ve Labelle yorgun yatağa uzandilar ama edoardo hâlâ sevgilisinin yüzünü pamuk kadar yumuşak ellerini tutuyor ve öpüyor du.
Labelle:"Ed içimde bir karanlık his var neden bilmiyorum ama sanki son defa birlikte oluyoruz gibi yan...."
Edoardo:"Şşşsş deme aşkım."
Labelle:"Neler oluyor Ed "
Edoardo:"Bişey olduğu yok"
Labelle:"Doğruyu söyle "
Edoardo:"Amcan... O piç kurusu ailemi öldürdü ve kız kardeşi mi çaldı giu şu anda nerde bilmiyorum ve ailem... Onlar ... Ben bilmiyorum Lab çok kafam karıştı bir yanım intikam ateşiyle yanıyor bir yanım eğer onu öldürsem kız kardeşimi bulamama korkusuyla tir tir titriyor bir yanımda eğer onu öldürsem sensiz kalmaktan korkuyor. Ben ben bilmiyorum çok mu egoist biriyim kendimi düşünerek kız kardeşim den vazgeçiyor gibi oluyorum sanki. Korkuyorum ailemi unutmaktan giuyu bulamamaktan korkuyorum Lab ne yapa bilirim bilmiyorum "
Labelle:"Sakın ol sevgilim şimdi aşağı inelim ve ben amcamın ağzından laf araklarim belki kız kardeşinin hâlâ kurtarma şansını yakalarız böylece elinide kana bulamazsın ve mutlu oluruz hepimiz"
Edoardo:"Ben kendi promlemlerim için seni kullanmak istemiy..."
Labellenin yumuşak öpüşü lafını böldü:"Aşkım bu da ne demek sen benim her şeyim sin mutlu olmamız her şeyden daha önemli değilmi şimdi kalk hazırlanıp aşağı inelim babam sofrayı taşra tarafındaki has bahçeye kurduruymuş kış gelicek neredeyse ama hava inanılmaz sıcak "
Edoardo:"Evet normalde bu havalarda paitrum çok soğuk olurdu ama buralar bir değişik "
Labelle:"Bende anlamadim burası da çok soğuk olması hatta göl ve geminin buz tutması lazım di ama nedense sıcak hâlâ "
Edoardo:"Neyse biz giyinelimde baban çıldır madan gidelim" ikiside hazırlanıp orman yolundan has bahçeye doğru yola koyuldular hatta edoaro sevgilisini kucağında taşıdı
Labelle:"Ev gibi kokuyorsun"
Edoardo:"Huzur kokuyorsun"
İkisi has bahçeye geldiler Labelle sofraya oturdu. Herkes yemeklerini yedi ve konuşmaya başladılar labelle babası dolayli amcasının ağzından laf araklamaya başladı ama bir türlü istediği cevapları alamıyordu
Labelle:"Amca sen sahiden nerde yaşıyor sun bu kadar şatafatlı bir hayatın var amabir kere olsun senin evini görmedik"
Ortiz:"Genç varis beni merak etmeye başlamış hayatın boyunca beni görmezden geldin ne değişti de merak etmeye başladı?"
Labelle:"Sadece merak ettim ve evet eskiden çocuktum bazı şeyler umrumda değil di ama artık etrafımda ki insanları tanımak istiyorum"
Ortiz:"Yersiz merakını takdir ediyorum ve ben her yerde yaşıyorum aynı zamanda hiç bir yerde yaşamıyorum " dedi ve pis pis sırıtıp göz kırptı.
Edoardo daha fazla dayanamadı. Sonra yavaşça ordan uzaklaşıp kahinin gemisine girmeye çalıştı. İçeri girdi, bir sorun yok gibiydi. Kahin oturduğu yerde pis pis sırıtma ya başlayınca Labelle bir sorun olduğunu anladı ve etrafına bakıp edoardoyu göremeyince paniklemeye başladı.
Edoardo geminin içini kolaçan ediyor du. Etrafta kimseyi görmeyince şüphelendi çünkü yüksek korumalı geminin içinde resmen elini kolunu sallayarak geziyordu.
Ses:"Sende kimsin?" Robotik ses karışık bir ses geldi ama sesin sahibini göremedi
Edoardo:"B-ben ş-şey"dedi ve yaklaştı.
Giullia:"Sen ne?"
Edoardo:"Giu" dedi ve yanaklarında yaşlar süzüldü kardeşi onu tanımıyor du ve resmen yari robotik bir şeye dönüşmüştü.
Giullia:"Giuda kim?"
Edoard:",Sensin"
Giullia:"Ben 4X56Cforce"
Edoardo:"Giu ben ben abin edoardo"
Giullia:"Benim abim yok"
Edoardo yavaşça kardeşinin yüzüne dokundu"Güzel kardeşim bitanem annemin yadigari benim sabah alarmim minik yüzlüm sana ne yaptılar "
Giullia bir an kafası karışmış gibi oldu ve anında etrafi korumalar sardı.
Kahin:"Vay vay vay kimleri görüyorum hemen yakalayın"
Edoardo:"Giu hatirla beni annemi babami evimizi hatırla"ve annesinin çocukken söylediği ninniyi söylemeye başladı"Pósa ástra íne stón uranóm Maryaritarénia mú ké lábun éna énak ké lábun éna énaaaa"
Giullia'nin gözlerinden yaşlar süzüldü ve mırıldanarak eşlik etti:"yóses forés tá mátia mú maryaritarénia mú..." Ama onun sesini kendinden başka kimse duymadı.
