Augusta:"Evet aşkım daha hızlı"
Fulvia:"Benim uslanmaz bebeğim,gel benim için gel"
Augusta:"Ahhh sevgilim" dedi ve doruğa ulaştığını hissetti ikiside yatağa düştüler bir birlerine sarıldılar. Dudakları tekrar buluşup 'seni seviyorum' diye fısıldadı. Biraz uzandiktan sonra fulvia kalktı sevgilisinin alnına öpücük bırakıp antrenmanlara gitti
Edoardo çok heyecanlıydı döndüklerinden bu yana 3 ay geçti antrenmanlara tamamen dönmüş ve artık iyileşmiş ti. Beklediği o gün gelmiş ve artık sevgilisinin yanına saraya gire bilecekti.
Matteo:"Heyecanlı gibisin?"
Edoardo:"Evet uzun zamandır beklediğim o gün geldi"
Fulvia:"O zaman ne bekliyoruz hadi gidelim"birlikte villaya doğru yuruduler ve Cassius'un odasına girdiler.
Matteo:"Efendim tamamen hazır"Lanista tamam der gibi homurdandi ve elindeki şeffaf tabletle bir şeyler yapmaya başladı ve bir anda Edoardo başının arkasında çok güçlü bir ağrı hissetti. Gözlerini kapattı. Fulvia ellerini tuttu.'şşş geçecek' dedi. Ağrı daha da şiddetlendi ve bi anda ne olduğunu anlamadıkları daha önce görmedikleri bir şey oldu.
Cassius hemen elindeki tablete bakıp bir şeyler yapmaya başladı anlaşılan o da neden böyle olduğunun farkında değildi
Fulvia:"Efendim vücut ısısı çok yüksek sanki birazdsn yanıp kül olacak"
Matteo:"Efendim daha önce bu olmadı neler oluyor durduralim şunu "
Lanista:"Bende anlamıyorum bir anda parlamaya başladı sebebini bende bilmiyorum "
Vücut ısısı çok yükseldi ve yavaş yavaş düşmeye başladı saçtığı ışıklar duruldu ve kendini halsiz şekilde fulvianin üzerine atti.
Yarim saat kadar bilinci kapalı odada bekledi sonra yavaş yavaş kendine geldi ve ona bakan 3 merakli gözle karşılaştı.
Edoardo:"Neler oluyor böyle"
Lanista:"Bizde sana bunu soracaktık"
Matteo:"O da neyin nesiydi"
Edoardo:"Ne olmuş ki"
Fulvia:"Çip'in güncellemeleri yapılırken parlamaya başladın ve biz patlayacaksin diye çok korktuk"
Lanista:"Ve seni araştırmaya karar verdik sen Paitrumlu robot ustası teknoloji dehası ALFREDO RAMİREZ GARCİA'nin oğlu o meşhur haylaz EDOARDO RAMİREZ GARCİA olduğun ortaya çıktı şimdi söyle bakalım delikanli seni bizim içimize kim soktu casusmisin sen"
Edoardo duyduklarının şokunu atlatmadan:"e-efendim b-ben ne dediğinizi anlamıyorum babam sadece küçük ev aletleri yapan tamir eden ustaydi, ben ben onu hiç öyle tanımadım ki bu da ne demek oluyor "
Lanista yine tabletiyle bişeyler yaptı ve Edoardo beyninde birşeylerin kurcalandigini hissetti.
Matteo:"Galiba doğru söylüyor babasının kim olduğunu bilmiyor efendim"
Fulvia:"Ya da çok iyi bir oyuncu?"
Edoardo:"S-siz neyden bahsediyorsunuz bilmiyorum ama ben rol yapmıyorum annemle babam biri tarafından öldürüldü kız kardeşim de kaçırıldı bende köle pazarında uyandım ne olduğunu anlamadan kendimi bu sarayda buldum çok geçmeden ise arenada can çekişiyordum ve bugün de burdayim hayatım çok hızlı akmaya başladı bir anda ve şimdi geldiniz bana baban senin bildiğin adam değil diyorsunuz"
Lanista:"Annenle baban nasil öldü gördün mu?"
Edoardo gözün de yaşlar doldu:"E-evet garip görünümlü soluk tenli cüppeli beyninin yarışı robotik olan bir insan ve bir sürü robotlar vardı ve ben ben en son baktığım da ikiside kanlar içinde yerde yatıyor du bende bilincim kapandı ve gözümü köle pazarında açtım"
Lanista:"Bu tarif lanet olası ORTİZ , ORTİZ ROMERO" dedi ve gülümsedi
Edoardo:"Onu tanıyorsunuz söyleyin lütfen o nerde kiz kardeşim onun elinde lütfen "
Lanista:"Onu herkes tanir ama nerden olduğu nereye gittiğini kimse bilmez arada buralari ziyaret eder geldiği zaman firsat kollaman için izin veririm şimdi ise antrenmanlarina geri dön öncesinde efendinin yanına uğra"
Edoardo:"Tamamdir efendim"
Edoardo odadan çıktı karışık duygular içindeydi. Ne düşüneceğini ne diyeceğini bilmiyor du kiz kardeşini bulma şansı vardı ama nasıl? Labelleden bu konuda yardım almak istedi ama ya sevgilisi onu yanlış anlarsa? Düşünceler içinde odanın kapısına kadar gitti sonra her şeyi kenara bırakıp ozlemle bekleyen aşkının kapısını çaldı.
Labelle:"Girin"
Edoardo:"Merhabalar efendim nasil...."cümlesini bitirmeden labelle hemen ona sarıldı
Labelle:"Çok özledim çok ama çok"
Edoardo:"Bende güzel yüzlüm" yasemin aroması karışık kokusunu doya doya içine çekti
Özlem - o öyle bişey ki insanın aklını başından alır. Dünyalardan koparır ve sadece o ani yaşamanıza sebep olur. Labelle sevgilisinin dudaklarına uzandı ve ufak bir öpücük kondurdu.
Paulina burda olduğunu belirterek hafif öksürdü:"Ş-şey ben burdayım ya hani!?" Dedi sırıtarak
Edoardo hemen uzaklaştı:"Domina Paulina çok özür dilerim efendim ben ben bilmiyordum "
Paulina:"Sıkıntı yok şaşkın abim'in zaten daha bekleyecek gücü kalmamışti, bu akşam sizin oraya gelmeyi düşünüyordu"
Edoardo:"Yani siz şey biliyormusunuz"
Paulina:"Kör bile aranizdaki enerji ve çekimi farkeder ayrıca bir kaç kez bunun şahidi dahil oldum ama tabi bilincin pek yerinde olmadığı için hatırlamıyorsun neyse ben sizi yalnız bırakayım çifte kumrular" dedi ve odadan çıktı.
Onun çıkmasıyla özlem duyduğu dudakları tekrar tekrar öptü.
Labelle:"Bir daha beni yalnız bırakma"
Edoardo:"Birakmam"
Yildizlarin altında çok daha güzel görünüyor lardi edoardo eğildi sevgilisinin pamuk kadar yumuşak ellerine hafif bir öpücük bıraktı
Edoardo:"Gitmem lazım yarin antrenmanlardan sonra yine gelirim ayrıca artık istediğin saatte beni çağıra bilirsin ama antrenmanlarimi da eksiltmemem lazım yoksa Lanista beni koruma görevinden alır"
Labelle:"Anlıyorum aşkım ama merak etme yakın zamanda ben Lanista olacağım için kurallar değişir "
Edoardo:"Nasil yani?"
Labelle:"Babam yakın zamanda emekli olmayı düşünüyor"
