Mavi'yle fotoğraflara bakarken Fark Ettik ki bu Köprünün Sonunun Fotoğrafı YOK Gerçekten her yerden Araştırdık ki Yani Bu Köprünün Sonunu Gelip Bir İnsan Evladı Bile Çekmedi mi!
Hocaya itiraz etmek istemiyordum çünkü olmayan puanımı bile düşürürdü 1 Hafta İçinde Köprüye Gidecektik Gitmekten başka Şansımız Yoktu
𝟭 𝗛𝗔𝗙𝗧𝗔 𝗦𝗢𝗡𝗥𝗔
Çadır, Yiyecek,İçecek, Kıyafet Ve En Önemlisi Fotoğraf Makinelerimizi Yanımıza Aldık.
Gidiyorduk Evet Sonu Olmayan Bir Köprüye Doğru Yola Çıkıyorduk. Arkadaşlarıma Gitmeyelim Diye Ne Kadar Israr Etsem Bile Beni Dinlemiyorlardı Yani Beni Zorla Götürüyorlardı.Emin Benden Telefonumdan Konumu Açmamı Söylemişti Açtım Ve Tam Tamına 8,5 Saatte gidiş Olduğu Yazıyordu ben halisünasyon falan görmüyördüm değil mi! TAM TAMINA 8,5 SAAT Ben bunu Sesli Söyleyince Herkes Şaşırmıştı Ama çoktan Yola Çıkmıştık Dönme İmkanımız Yoktu
Gittiğimiz Yerin Tam Adı bile yoktu Ya!
Yaklaşık 4 Saattir Arabadayız Saat 20.04 Olmuştu Bile. Emin bunu hesap edememişti maalesef Onun düşüncesine göre 1-2 Saatte Gidebileceğimizi düşünüyordu 17.00 ile 18.00 sıraları Orada Olacağımızı Düşünmüş Beyefendi!
Oğlum Koskoca 6 kişilik bir grupta Kimse Konuma Bakmamış,Bir kişi unutur diğeri unutmaz Lan 6 kişinin hepsi mi Gerizekalı.Hepimizin salaklığı yüzünden Yoldayız
Molada bir benzinlikte Durmuştuk Herkes Yiyecek falan Almaya İnmişti Arabada Sadece Ben Vardım Gözüm hafif Açık bir Şekilde Dışarıyı İzliyordum Bir Anda Cama Biri Tıkladı Tanımadığım Biriydi Camı Açıp Ne İstediğini Sordum Adam Yüzüme Tip Tip Bakıyordu Öylece gözümün içine içine Bakıyordu Bende En Sonunda Korkmaya Başlayıp Camı Kapattım Ve Tekrar Gözümü Kapattım Kapı Açıldı Bir Dakika O adam Girmiş olamazdı Değil mi? İçimden Dua Ettim Ve Elime Ne olur Ne olmaz Çakıyı aldım Çok Şükür ki Arkadaşlarım Gelmişti. Bana Tip Tip Bakan Adam Görünürde Gözükmüyordu Sonra Tekrar Yola Koyulduk
Gece 00.42 de Ulaşmıştık Köprüye Ama O kadar Karanlıktı ki Birbirimizin Yüzünü Bile Göremiyorduk Herkes inmişti bende dahil Elimizde Allah'tan Bir Fener Vardı Emin ve Murat Çadırları Kuruyorlardı
Biz kızlar da Onlara Fener Tutuyorduk
Evet Sonunda Çadırlar Bitmişti Ama Ateş Yoktu Ve hava da Buz gibiydi Sonra Ateşi Hep birlikte Kullanacağımız için hep birlikte odun aramaya indik 2 Fenerimiz Vardı 1 Tanesi Bende 1 Tanesi de Muratlardaydı Etrafta Gerçekten Bir Parça Bile Odun Bulamamıştık
Mecbur olarak yanımızda getirdiğimiz çadır ve battaniyelerimizle uyumak zorundaydık. Kızlar kendi çadırına Erkeklerde Kendi Çadırına Girmişti
𝗦𝗮𝗮𝘁 𝟬𝟳.𝟰𝟬
Herkes mışıl mışıl uyuyordu Ve Ben Gece Boyu Uyuyamamıştım İçimde Garip Bir Huzursuzluk Vardı.Çadırdan biraz nefes almaya çıktım Etraf Olduğundan Daha Aydınlıktı En Azından Düne Göre. Sonra Çıkmışken biraz da Yürüyüş iyi gelir Diye Düşünmüştüm Sonuçta Uyuyamıyordum Zaten En Azından Kendimi Oyalamış Olurdum.Telefonumdan 𝘠𝘢𝘴̧𝘭ı 𝘈𝘮𝘤𝘢-𝘝𝘦 𝘉𝘦𝘯 Şarkısını Açıp Hem söyleyip Hem de yürüyordum
𝘉𝘪𝘳 𝘣𝘶𝘭𝘶𝘵 𝘨𝘪𝘣𝘪𝘴𝘪𝘯
𝘠𝘢𝘬ı𝘯 𝘢𝘮𝘢 𝘥𝘰𝘬𝘶𝘯𝘶𝘭𝘮𝘢𝘻
𝘝𝘦 𝘩𝘦𝘳 𝘳𝘶zgar
𝘚𝘦𝘯𝘪 𝘥𝘦 𝘢𝘭ı𝘳
𝘝𝘦 𝘣𝘦𝘯 𝘴𝘢𝘯𝘢 𝘥𝘦gi𝘭
𝘉𝘦𝘯 𝘴𝘢𝘯𝘢 𝘥𝘦𝘨il
𝘉𝘦𝘯 𝘴𝘢𝘯𝘢 𝘥𝘦𝘨𝘪𝘭
𝘌𝘷𝘪𝘯𝘪𝘯 𝘺𝘰𝘭𝘭𝘢𝘳ı𝘯𝘢
𝘗𝘰𝘴𝘵𝘦𝘳𝘴𝘪𝘻 𝘥𝘶𝘷𝘢𝘳𝘭𝘢𝘳ı𝘯𝘢
𝘠𝘢𝘨𝘮𝘶𝘳𝘭𝘶 𝘴𝘰𝘬𝘢𝘬𝘭𝘢𝘳ı𝘯𝘢 𝘢sı𝘬 𝘰𝘭𝘥𝘶𝘮
𝘓𝘶le 𝘭𝘶l𝘦 𝘚𝘢𝘤𝘭𝘢𝘳ı𝘯𝘢
𝘒ı𝘻𝘢𝘳𝘮𝘢𝘮ı𝘴 𝘺𝘢𝘯𝘢𝘬𝘭𝘢𝘳ı𝘯𝘢,
𝘐𝘴𝘭𝘢𝘯𝘮ı𝘴 𝘬𝘶𝘳𝘢𝘭𝘭𝘢𝘳ı𝘯𝘢 𝘢𝘴ı𝘬 𝘰𝘭𝘥𝘶𝘮
Tam Çadıra Gideceğim Sırada Geldiğim Yönü Unutmuştum;( Şarkıya Kendimi O Kadar Kaptırmıştım ki Hangi Yönden Geldiğimi Unutmuştum Hayır! Hayır! Hayır! Bir dakika BEN KAYBOLDUM