Boş sokak, seri adımlarım, hızlı alıp verdiğim nefeslerim... Kalbim yerinden çıkacakmışcasına atarken yaptığım tek şey hızlı adımlar atmak ve dua etmekti. "Allahım beni koru." Şayet görünen o ki beni arkamdan gelen seri adımlardan sadece Allah koruyabilirdi. Ama sanırım bugün sesimi duymayı pek istemiyordu. Arkamdan gelen iki çift adım git gide bana daha çok yaklaşıyor, ben ise daha fazla hızlanamıyordum. Bilmediğim sokaklara giriyor rastgele yönlere sapıyordum. Yürüdüğüm sokağın çıkmaz olduğunu gördüğümde Ah! Keşke bildiğim bir yönden gitseydim diye geçirdim içimden. Yerimde dönerek hızlıca etrafıma göz gezdirdim. Soğuk, karanlık, ıslak, daracık sokakta kaçacak bir yer yoktu. Arkamdaki yüksek duvar, sağımda solumda eski, terk edilmiş hatta bir kısmı yıkılmış gecekondular ise içinde bulunduğum çıkmazı tastamam bir hale getiriyordu. Bana doğru yaklaşmaya devam eden iki adam ile aramızda yaklaşık 5 metre mesafe kalmıştı. Adamlar artık yavaşlamış, seri adımlarının yerini yorgun ve zorla atılan adımlara bırakmışlardı. Aklımda ampuller yandı ve çok sevdiğim bir düşünürün sözü aklıma geldi. "Düşmanının gücü kalmadıysa sen kaznamışsın demektir." TSÖ. Yani ben.
Hızlıca düşünmeye başladım, bu sokaktan nasıl çıkabilirim. Adamları alt edip geldiğim gibi sokaktan çıkmak riskli, yanımdaki gecekondunun çatısından atlayıp başka bir yoldan gitmek ise zordu. Çok zamanım yoktu, neredeyse 2 metre kalmıştı aramızda. Havanın karanlık olmasından faydalanarak gecekondunun çatısından atlayıp yüksek ihtimalle alt sokağa inmeye karar verdim. Evin bahçesindeki çitlerin üzerine basarak çatıya atladığımda peşimdeki adamlar da olaya uyanmış son güçlerini de kullanmaya çalışıyorlardı. Çatıdan yere atlayıp var gücümle koşmaya başladım. Artık benim de gücüm tükenmişti. En yakın zamanda arkamdakileri atlatıp kendimi evime atmam ve Kamil'e haber vermem gerekiyordu. Koştuğum yok ikiye ayrılıyordu, cadde olduğunu umut ederek sol tarafı seçtim. Ve bingo! Doğru karar. İçine girdiğim uzun sokak sonunda caddeye bağlanıyordu. Hadi kızım az kaldı dayan, sık dişini diye diye ilerlemeye devam ediyor bir yandan da arkamı sürekli kontrol ediyordum. İşte ne olduysa tam da o anda oldu. Gelen var mı diye kontrol etmek için arkama dönmüşken kollarımda güçlü birer el hissettim. Sonra da ağzıma baskı yapan bir bez. Ve duyduğum son şeyler, "Sonunda yakaladım seni."
Tüm yolcularımızın dikkatine! Kaptanınız Faraziye konuşuyor HSKDNFLFMF. HOŞGELDİNÜZZZ. İyisiyle kötüsüyle, heyecanıyla, aksiyonuyla, gülmesiyle, ağlamasıyla,kardeşliğiyle, dostluğuyla, ayrılığıyla, kavuşmasıyla, torunuyla tombalağıyla film tadında bir kitaba HOŞGELDİNİZ SEFALAR GETİRDİNİZ. Kemerlerinizi sıkı sıkı bağlamayı, yanınıza gülerken püskürtmek için su ağlarken sümkürmek için mendil almayı sakın ha unutmayın. Hatam kusurum olursa şimdiden affınıza sığınır, keyifli okumalar dilerim. KEMERLERİNİZİ BAĞLAYIN ÇÜNKÜ UÇUŞA GEÇİYORUZZ.