Güneş'in parlaklığı Ay'ın karanlığı yada tam tersi Ay'ın parlaklığı Güneş'in karanlığı... Annemin beni kaldırmak için bağırışları sonucunda uyandım A-2 saatir bağırıyorum 2 saatir bu ne uyuşukluk ya! anlamıyorum nasıl benim kızım olmayı başardın Ah Kendimi tanıtmayı unuttum ben Çekilmez Pelin buda baskıcı ailemin üyesinden annem... P-Özür dilerim A-Okulun ilk günü zar zor uyandırdım bir daha uyandırmıycam geç kalda gününü gör! Okul formamı giyip evden çıktım Okula doğru giderken annemin bağırışını duyup arkamı döndüm ve çantamı bana doğru atarken yakaladım ve yiyeceğim azarlamaları düşündüm... A-NE UYUŞUK BİR KIZSIN SEN YA İNSAN ÇANTASINI BİLE UNUTURMU KOCAMAN KIZ OLMUŞSUN BİR TANE ÇANTAYA SAHİP ÇIKAMİYORSUN!!! Hızlıca okula koşmaya başladım ve tam o sırada önümü motorlu biri kesti benle aynı okul formasını giyiyordu buda onunla aynı okulda olduğum anlamına geliyordu P-Ee şey...neden önümde durdunuz acaba? X-Önünüzde durmadım kırmızı ışık yanıyor o yüzden burda durmak zorunda kaldım. P-A-Anladım...çok üzgünüm ben şurdan geçiyim o zaman. X-Sanırım aynı okuldayız istersen seni bırakabilirim. P-Aa şey aslında olur... A-Bu arada ben Ali P-A şey...bende Pelin A-Memnun oldum Pelin P-Bende memnun oldum...A-Ahmet? Ali birden kahkaha attı ve düzeltti. A-Hafızan gerçekten çok güzel Adım Ahmet değil Ali P-*Kızarır* Şey...Ö-Özür dilerim A-Sorun değil. Okula geldik ve ayrıldık Okul gerçektende...HARİKAYDI!! acaba burda neler yaşiyacaktım?
Bölüm 1
Parlak sandığın karanlıktır
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.