---
Masal hâlâ çantasını kurcalıyordu ama artık aramaktan çok sinirden karıştırıyordu eşyalarını
hiçbir şey demedim… sadece izledim
içimde garip bi his vardı
çünkü o kolyeyi gördükçe aklıma hep o gün gelirdi
…üç yıl önce
doğum günüydü
hava yine böyle hafif serindi ama o gün güneş vardı
Masal her zamanki gibi erkenden gelmişti okula ama o gün biraz farklıydı daha sessizdi yanına oturmuştum
"Doğum günün kutlu olsun Masal" demiştim
gözlerini kaçırmıştı "Kutlayacak bir şey yok Ata"
o an anlamamıştım ama sonradan öğrenmiştim ailesi o gün yanında değildi
ben de çantamdan küçük kutuyu çıkarmıştım
"Belki bu biraz düzeltir" demiştim
kaşlarını kaldırıp bana bakmıştı yavaşça açtı kutuyu
içinde küçük ceylanlı kolye vardı gözleri bir anda dolmuştu ama ağlamadı
sadece bana bakıp hafifçe gülümsedi
"Bu… çok güzel"
o an ilk defa o kadar içten gülümsediğini görmüştüm
bana öyle güldüğn gün var ya...
sonra kolyeyi boynuna takmıştı
eliyle tutup
"Ben bunu hiç çıkarmam" demişti
…
"Bulamadım…"
Masal’ın sesiyle kendime geldim
elleri durdu
gözleri dolmuştu ama yine ağlamıyordu
yutkundu
"Gerçekten yok Ata…"
o an içimde bir şey sıkıştı çünkü o kolye sadece bir kolye değildi benim için de değildi onun için de değildi
o günün tek güzel anıydı
bir adım yaklaştım
"Buluruz" dedim sakin bir sesle
bana baktı inanmak ister gibi,ama korkar gibi
"Ya bulamazsak?"
kısa bir an sustum
"buluruuz, ben varken kaybolmaz:) "