Gözlerimi açıp karanlığı aydınlattığımda saat daha 6 idi. Herkes uyuyordu. Bir hışımla kalkıp kırmızı parlak benekler gibi duran güllerime bakmak için perdeleri çektim ve güneşin ışığıyla odamı doldurmasını izledim. Güller parlak atınlarcasına parlıyordu. Yatağımın önünde duran elbiselerine bir göz attım ve en sade olanını seçtim.
{Elbiseyi böyle düşünebiliriz kız aynı değil elbise olarak}
Aşağıya koşarak iniyordum çünkü şu anda gül bahçesinde muhafızlar yoktu ve ben özgürdüm.
Arkamdan koşturan muhafızlara aldırış etmeyerek koşmaya devam ettim.
Bahçeye ulaştığımda muhafızlar son merdivenden iniyordu. Üzerlerindeki kaba ve kalın demir miğfer rahatsız ve ağır olmalıydı.
Muhafızlar kapıda durduğunda bunu bir az garipsedim. İçeriye girmemişlerdi. Onlara kaşlarımı çatıp baktığımda. Adı Miyro olduğunu bildiğim muhafız bana döndü ve şünları dedi."Bahçenizde doya doya dolaşın,istediğinizi yapın leydim. Kapıda sizi koruyor olacağiz" oldu. Şaşırmıştım. Miyro ve diğer muhafız çelik kapıları hiç zorlanmadan kapatıp beni güllerimle yanlız bırakınca çok mutlu olmuştum.
Sonunda özgürce güllerimle ilgilene bilecektim.
Bana karşı ilk defa bu kadar güvenilir davranmışlardı, bana ilk defa güvenmişlerdi.
Güllerimi özenle sularken. Çalılıktan bir ses gelmişti...
Gözlerimi korku salmış bir şekilde otarafa baktım birşey göremedim.
Çalılara doğru yavaş, ağır adımlarla yaklaştım. ODA NE!?ÇALILARIN ARASINDA 1 ÇİFT GÖZ MÜ?
Kitabımı beğenirseniz fikirlerinizi paylaşırmısınız?Bir sornaki bölümde görüşürüzz ✩♬ ₊˚⋆☾⋆⁺₊✧
