bir zamanlar dört büyük boy vardı: Kayılar, Bayatlar, Çepniler ve Afşarlar. Her biri kendi obasında huzur içinde yaşarken bir gün büyük bir tehlike ortaya çıktı. Düşman, Türk topraklarına doğru ilerliyordu. Her boy kendi başına savaşmak zorundaydı.
Boylar düşmanla tek tek savaştı ama güçleri yetmedi.Obaların ateşi sönmeye yüz tuttu İşte tam o sırada, Alparslan adında cesur, bilge bir delikanlı ortaya çıktı. O hem güçlü hem de adaletliydi. Halk ona güveniyordu, çünkü o kendini milletine adamış bir liderdi. Günlerden birinde Alparslan rüyasında Ak Bozkurtu gördü. Ak Bozkurt ona ey Alparslan Türk budunu bir olduğu sürece kimse Türk'ün gücünü yıkamaz,Türk milletini parçalayamaz. Türk'ün zaferi birlikteliğindendir, dedi. Bu rüyanın üzerine Alparslan Türklerin birleşmesine,mutlak zaferin ancak Türk kardeşliği ile olacağına karar verdi.
Bir sonraki gün Alparslan büyük bir otağ kurdu. Bütün beyler burada toplandı. Alparslan ayağa kalktı ve konuştu:
“Bundan gayrı ya birlikte bu gazayı kazanır, Türk’ün gücünü düşmanlara gösteririz ya da tarihin karanlığında kayboluruz.Farklı boylardan olabiliriz amma gücümüz bir olmaktan gelir!”
Otağda bir an sessizlik oldu. Sonra Kayı boyundan Ulagan sözü aldı:
“Biz, atalarımızdan öğrendiğimiz gibi cenk ederiz. Kurt kapanı ve hilal taktikleriyle düşmanı kuşatırız. Akıncı birliklerimizle aniden vurur, sonra hızla geri çekiliriz. Hafif süvarilerimizle düşmanın çevresini sararız. Eğer vaktinde harekete geçersek, bu gazayı kazanabiliriz.”
Bayatlar boyundan Tungay, eliyle kılıcına dokunarak konuştu:
“Bizim atlı okçularımız da çok iyidir. Eğer okçularımızı doğru yerlere yerleştirirsek düşmanın ilerlemesini durdururuz.”
O sırada Afşar boyunun beyi Karahan da söze girdi:
“Biz ise düşmanı gece baskınlarıyla yıpratırız.Bu planları birlikte uygularsak zafer bizimdir!”
Çepniler boyundan Börühan ayağı kalktı:
“Ben yıllardır bu topraklarda cenk ederim. Şunu çok iyi belledim: Birlik olmak her şeyden önemlidir. Omuz omuza çarpıştıkça Türk’ün gücünü kimse yıkamaz!”
Alparslan gözlerini tek tek beylerin üzerinde gezdirdi. Sonra başını sallayarak gülümsedi:
“Börühan doğru söyler. Biz birlikte oldukça yurtta sulh, cihanda sulh daim olur! O halde vakit kaybetmeden hazırlanalım. Türk'ün gücü bu yurtta daim olsun”
Ertesi gün büyük savaş başladı. Kayı süvarileri hızla düşmana saldırıp geri çekildi, onları tuzağa çekti. Bayatların atlı okçuları tepelerden düşmana ok yağdırdı. Çepni ve Afşarlar ise orman içlerinden gizlice ilerleyerek düşmanı bozguna uğrattı. Alparslan, ordusunun en önünde kılıcını kaldırıp şunları dedi:
"Allah-u Ekber! Türk budunu için ileri!"
Savaş günler sürdü. Düşman, büyük bir bozguna uğradı. Türk boyları, birlik olmanın verdiği güçle zafer kazandı. O günden sonra Türk boyları hep bir arada kaldı. Birlikten güç, kardeşlikten kuvvet doğdu ve Türkler tekrar güçlü bir millet oldu.
Yıllar sonra Alparslan’ın ismi nesilden nesile aktarıldı. O, sadece bir kahraman değil, Türk birliğinin sembolü oldu.
Her bahar halk onun adına toplanır, birliğin ve dayanışmanın önemini anlatan hikâyeler paylaşır, zaferlerini kutlardı. Yaşlılar gençlere şu sözleri hatırlatırdı:
“Birlikten kuvvet doğar, ayrılıktan zayıflık... Biz bir olduk, gök kubbeye mühür vurduk.”