Aradan iki üç gün geçmişti su ve erzam tükenmiş olup acıkmış ve susamiştım riki göze alıp kendi köyüme değil en yakın köye gitmeye karar kıldım.
Geceleyin yola çıktım. Av tüfeğini bırakmıştım bana ağırlıkta başka bir işe yaramazdi bir tek çakım ve coban sopam yanımdaydı köye yaklaşınca keskin bir yanık kokusu ile karşılaştım . Çok dehşet verici bir durumdu her yerde jöle kıvamı cesetler vardı .
Göz yaşlarımı tutamayıp ağlamaya başlamıştım
Kendimi toparlamam uzun sürmedi . Etrafta gri yaratıklardan eser yoktu hemen köy bakkalindan yiyebileceğim birşeyler alıp oradan ayrıldım .
Fakat takip edildimi anlamam uzun sürmedi hemen yolumu değiştirip ikiyuz metre kadar koşup yüksek bir duvardan atladım ve hemen koşarak uzaklaştım .
Fakat kararımdan vaz geçtim beni öldürmediklerine göre birşeyin peşindeydiler ama neydi .
Hava kapalıydı şimsek çakıp duruyordu bir ara yağmur yağmaya başladı o an gri yaratıkların yağmurdan çok korktuklarını bağriştıklarını fark ettim ve anladım ki bu yaratıklar sudan hiç hazetmiyordu bunu bir avantaja cevirebilirdim hemen bir eve girip yağmurluk benzeri birşeyler bulup yola koyuldum en yakın ilçeye varmam iki saatimi alırdı araç kullanamazdim uzun bir yürüyüşten sonra ilçeye vardım ortalık yeni aydınlanmıştı. Ortalık resmen harabeye dönmüştü insanlık namına birşey kalmamış gibiydi ne kedi nede sokak köpeği hiçbirşey yoktu ortalarda .
Gözüm askeri malzeme satan dükkana takıldı en azından çamaşırlarımı değişebilirdim hemen içeri girdim ve üzerimi değiştim ne yapacağını bilemez bir haldeydim . Yani başımda duran raftan güzel bir defter kalem aldım . Yaşadığım bu olayları günlük misali yazmalıydım